Grupa 6-latki „Motylki”

 

 

Poniedziałek  12.04.2021

Krąg tematyczny: Jestem kulturalny

Tematyka dnia: W kinie

Witajcie Kochane Motylki!

Witam Was po weekendzie. Mama nadzieję, że jesteście wypoczęci i gotowi do pracy. Przed nami kolejny tydzień zabawy i nauki. Na dziś przygotowałam dla Was następujące propozycje:

  1. Na początek trochę ruchu, gdyż jak wszyscy pewnie wiecie „ruch to zdrowie”

2. „Chwila z kartką z kalendarza” –  zachęcamy do wzięcia kalendarza i przeanalizowania wspólnie ze swoją pociechą dzisiejszego dnia. Zadajemy pytania:

  • czy wiesz jaki dziś mamy dzień tygodnia? (nazwijmy wspólnie wszystkie dni tygodnia)
  • jaki dzień był wczoraj?
  • jaki będzie jutro?
  • jaka mamy porę roku?
  • jaki mamy miesiąc? (przypomnijmy wiersz o miesiącu kwietniu, przy okazji wymieńmy wspólnie z dzieckiem nazwy wszystkich miesięcy)
  • który mamy rok?
  • który dzień tygodnia dziś mamy ? (przypomnijmy  cyfrę 1)

Przeczytajmy o której wzeszło słońce i o której zajdzie (porozmawiajmy przy tej okazji o tym, że dzień jest coraz dłuższy a noc krótsza), imiona dzisiejszych solenizantów (czy znasz kogoś o tym imieniu?)

3. „Kino” – rozmowa z dziećmi na podstawie opowiadania Renaty Piątkowskiej

Jak ja lubię kino. Choć do wczoraj wcale o tym nie wiedziałem. Nie wiem czemu, ale jak już jest coś fajnego, dorośli trzymają to w tajemnicy. Na szczęście usłyszałem, jak mama mówi do babci:

– Wzięłabym Tomka na bajkę o koniku Garbusku, ale nie wiem, czy nie jest jeszcze za mały na kino.

– Ja za mały?! Ja?! Na bajkę o garbatym koniu?! – krzyknąłem, a łzy jak na zawołanie stanęły mi w oczach. Wtedy mama wzięła mnie na kolana, przytuliła i powiedziała:

– No dobrze, już dobrze. Pójdziemy do tego kina. Łzy obeschły natychmiast, a mój kłopot polegał już tylko na tym, którą zabawkę zabrać ze sobą na tę wyprawę. Wybrałem pluszowego kucyka, bo to w końcu miał być film o jakimś jego garbatym koledze. I tak trzymając kucyka za ogon, a mamę za rękę, wkroczyłem do kina. Było tam pełno dzieci, mam i kilku tatusiów. Najpierw musieliśmy kupić bilety. Potem już nie musieliśmy, ale ja bardzo chciałem i mama mi kupiła tekturowy kubek pełen prażonej kukurydzy i drugi z zimną colą. Wszystkie dzieci miały takie kubki i wszystkim wysypywała się z nich kukurydza. Ja mojej bardzo pilnowałem, ale i tak trochę mi uciekło. A potem zobaczyłem wie salę pełną krzeseł ustawionych w dwóch rządkach. Kiedy zajęliśmy nasze miejsca, mama zdjęła mi kurtkę i wstawiła swój kubek z colą do specjalnego okrągłego otworka. Każde krzesło miało przy poręczy taki uchwyt. I to było w tym kinie najfajniejsze ze wszystkiego, bo można było mieć wolne ręce, a napój się nie rozlewał. Tego samego zdania był chłopczyk, który siedział obok mnie. Okazało się, że ma na imię Dominik i też trzyma swój kubek w takim uchwycie. Potem nagle zrobiło się ciemno i trochę strasznie. Rozmowy ucichły i nie wiedziałem, co będzie dalej. Złapałem więc mamę za rękę, żeby się nie bała, a ona szepnęła:

– Zaraz, Tomeczku, zacznie się film.

Skoro tak, to wyjąłem mojego pluszowego kucyka i pouczyłem go:

– Siedź cichutko na moich kolanach, bo zaraz się zacznie.

I rzeczywiście ktoś, przez te ciemności nie widziałem kto, rozsunął ogromne zasłony i zobaczyłem wielki na całą ścianę ekran. A właściwie zobaczyłem tylko pół ekranu, bo drugą połowę zasłaniała mi czyjaś głowa pełna loczków. Okazało się, że to głowa jakiejś mamusi, która siedziała w rzędzie przed nami. Za to muzykę słyszałem dokładnie, bo była bardzo głośna. Opowieść o dzielnym koniku Garbusku, była bardzo zawiła, zwłaszcza że ja widziałem tylko górną część ekranu, na której niewiele się działo. Dużo więcej musiało się dziać na dole, bo często słychać było różne piski, odgłosy walki i stukot kopyt. Trochę się znudziłem i zauważyłem, że Dominik też nie patrzy na ekran, tylko ustawia na poręczy krzesła dwa rządki landrynek. Okazało się, że on nie ma prażonej kukurydzy, więc postanowiliśmy się wymienić. Dał mi jeden rządek cukierków za pół kubka kukurydzy. Landrynki oblepiły mi palce, więc poprosiłem mamę o chusteczkę, a ona ku mojemu zdumieniu powiedziała:

– Och, nie płacz kochanie. Wszystko dobrze się skończy. Zobaczysz.

Obiecałem, że nie będę płakał, i założyłem się z Dominikiem, który z nas szybciej wypije swój napój. Dominik był pierwszy, ale chyba trochę oszukiwał, bo część coli polała mu się po koszuli i spodniach. Właśnie miałem poprosić mamę, żebyśmy sobie już stąd poszli, gdy nagle rozbłysło światło i wszyscy zaczęli podnosić się z miejsc. Dominik zgubił mi się gdzieś w tłumie dzieci, które gnały do wyjścia. Mamusie szły wolno z tyłu i wzruszone, wymieniały uwagi o filmie.

– Podobało ci się w kinie? – spytał tata, ledwo wróciliśmy do domu.

– Było super – przyznałem. – Nie wiem, o co chodziło z tym garbatym koniem, ale było fajnie. A byłoby jeszcze lepiej, gdyby nie gasili tych świateł. Po ciemku trudno się bawić i wymieniać kukurydzę na landrynki – dodałem.

No i niech mi ktoś powie, z czego tata tak się śmiał cały wieczór?

Po wysłuchaniu opowiadania, dziecko odpowiada na pytania dotyczące treści, np. Dokąd poszedł Tomek z mamą? Co wziął ze sobą? Co to jest kino? O czym był film, który chłopiec miał obejrzeć? Jak wyglądało kino w środku? Co widział Tomek w sali kinowej? Co robił chłopiec w kinie? Jak można ocenić zachowanie Tomka i Dominika w kinie? Kto z was był w kinie i jak wyglądało to wyjście, co robiliście? Co wam się najbardziej podobało? 

4. „Dobre rady na kinowe zasady – zabawa językowa”

Do tej zabawy potrzebne będą: 

  • karton, marker, czyste kartki, kredki

Przygotowujemy karton z napisanym hasłem: Dobre rady na kinowe zasady i czyste kartki. Zadaniem dziecka jest zredagować zdania, które mówią o właściwym zachowaniu w kinie, np. Siedzimy na swoim miejscu. Jemy i pijemy po wyjściu. Jesteśmy cicho. Swoje śmieci zabieramy ze sobą. Rodzic zapisuje każdą radę na osobnej kartce a dziecko wymyśla znak (rysuje go i koloruje), który ilustruje zapis. Na koniec na karton z hasłem są przyklejane zasady i ich symbole. Dziecko wspólnie z Rodzicem jeszcze raz przypomina sobie, co oznacza każda zasada i ustala wniosek – w miejscach, z których korzysta wiele osób, należy być grzecznym (przestrzegać zasad), bo wtedy szanujemy inne osoby

5. „Stopklatka” – zabawa pobudzająco-hamująca

Dziecko porusza się w dowolny sposób przy szybkiej muzyce. Na hasło: Stopklatka zatrzymuje się i trwa w bezruchu, dopóki znowu nie usłyszy muzyki

6. Obejrzyjcie filmy edukacyjne pt. „Jak zrobić film? – poradnik młodego filmowca” oraz „Jak powstaje film rysunkowy ?”

7. Praca plastyczna na przełamanie nudy „Ruchome obrazki”

Spróbujcie wykonać teraz swoje „ruchome obrazki”

Zapraszam do chwalenia się swoimi pracami. Zdjęcia można wysyłać na naszego grupowego gmaila przedszkole21.6latki@gmail.com

8. Ćwiczenia gimnastyczne

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. Zabawa dmuchana – piłeczka do dołeczka 

Często pomoce dydaktyczne są gdzieś na wyciągnięcie ręki i tylko czekają, aby je wykorzystać. Wystarczy tylko uruchomić trochę inwencji twórczej i ekologicznego myślenia 🙂 Do czego wykorzystać pudełko po pralinkach? Świetnie nadaje się właśnie jako zabawka do nauki prawidłowego dmuchania. 

Kładziemy przed dzieckiem pudełko po czekoladkach, wrzucamy do jednego z otworów piłeczkę pingpongową. Zadaniem dziecka jest przemieścić piłeczkę na inne pola dmuchając 
 
 2. Zabawa z kubeczkami i wodą
Stawiamy na stole 3 – 4 kubeczki napełnione wodą. Do pierwszego z nich wrzucamy piłeczkę pingpongową. Zdaniem dziecka jest przenieść piłeczkę z kubeczka do kubeczka dmuchając
 
3. Zachęcam do wykonania zamieszczonych w linku kart pracy
 

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas dzisiejszej porannej gimnastyki „Ruch to zdrowie” dziecko odwzorowuje gesty ćwiczenia, natomiast podczas zabawy pobudzająco – hamującej w rytm muzyki „Lot trzmiela” porusza się i zatrzymuje na polecenie: stopklatka.
  2. Kartka z kalendarza – to codzienne ćwiczenia z zakresu pamięci i orientacji w czasie, jeśli dziecko ma trudności z odtworzeniem z pamięci chronologicznego układu: pór roku, nazw miesięcy, nazw dni tygodnia – to pomagamy „cieniować” czyli razem z dzieckiem wyliczać w rytmicznym tempie i czytamy wszystkie informacje z kartki k.
  3. Czytając opowiadanie „Kino” R.Piątkowskiej starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytać w wolnym tempie, w sposób wyraźny i stosować powtórzenia. W trakcie analizy słownej treści utworów starajmy się zadawać pytania pomocnicze, także poparte gestem i przypomnienia, sprawdzamy rozumienie treści i uważność dziecka oraz wyciąganie wniosków końcowych.
  4. Po obejrzeniu filmu edukacyjnego „Wizyta w kinie – to strasznie proste” przygotowujemy z dzieckiem pomoce do zabawy językowej „Dobre rady na kinowe zasady” – wyjaśniamy pojęcia trudne, obrazujemy je za pomocą obrazków i skojarzeń, zadajemy pytania pomocnicze i naprowadzamy myśl.
  5. Po obejrzeniu 2 filmów edukacyjnych „Jak zrobić film” oraz „Jak powstaje film rysunkowy” rozmawiamy z dzieckiem o ich treści, a następnie przygotowujemy pomoce do pracy plastycznej „Ruchome obrazki” wg .instrukcji – wyjaśniamy i podpowiadamy dziecku.
  6. W zabawach oddechowych – pamiętamy o prawidłowym torze oddychania, o kolejności: powietrze nabieramy nosem, a wypuszczamy ustami. Stosujemy przerwy.

 

To wszystko na dziś. Dziękuję wam z wspólną zabawę i życzę miłego i słonecznego dnia 😊

 

Wtorek 13.04.2021

Tematyka dnia: W teatrze

Witam Was we wtorek!

Jeżeli zjadłyście już śniadanie i umyłyście zęby to zapraszamy Was do wspólnej zabawy i nauki

  1. Na początek aby pobudzić troszkę ciało i umysł proponujemy wykonanie wam kilku zabaw wg.P. Dennisona. Dziś pozycje Cooka:

2. A teraz lubiana przez was zabawa „Przyleciała mucha…”

3.  „Teatr” – zabawa słownikowa z czytaniem

Pomocne będą: • zdjęcia wnętrz kina i teatru, wyrazy: kino, teatr, kino i teatr, widownia, scena, ekran, film, marionetka, pacynka, kukiełka, dekoracja, maska, aktor, spektakl, przedstawienie, kurtyna, lalkarz, parawan, kostium

Dziecko słucha tekstu czytanego przez Rodzica

Magiczne miejsce

Marek Majewski

Teatr to jest widownia i scena.

Niby nic magicznego w tym nie ma,

aż do chwili, gdy nagle na scenie

dziwne zacznie się dziać przedstawienie. (…)

Każda bajka się staje prawdziwa,

gaśnie światło i scena ożywa.

Wszystko może się zdarzyć na scenie.

Działa czar, póki trwa przedstawienie. (…)

Teatr gra. Każdy ma, czego szuka. A to wszystko nazywa się sztuka.

Gdy dorosnę, to może tu wrócę,

żeby zagrać na scenie w tej sztuce. (…)

Zadajemy dziecku pytania: Co to jest teatr? Po co chodzimy do teatru? Co znajduje się w sali teatralnej? Kto pracuje w teatrze? Dziecko swobodnie wypowiada się na temat teatru, rodzajów (teatr lalek, cieni) – każda odpowiedź jest dobra. Następnie wypowiada się na temat zdjęć przedstawiających wnętrze kina i wnętrze sali teatralnej (np. bez widzów, z widzami podczas seansu filmowego, podczas spektaklu, przedstawienie z aktorami, z lalkami). Rodzic daje wyrazy kino, teatr oraz kino i teatr, a dziecko porządkuje zdjęcia, kładąc je pod odpowiednim wyrażeniem. W ten sam sposób porządkuje wyrazy: widownia, scena, ekran, film, marionetka, kukiełka, pacynka, dekoracja, maska, aktor, spektakl, przedstawienie, kurtyna, parawan, kostium, lalkarz (trudne wyrazy pomagamy dziecku odczytać). Przed położeniem wyjaśnia, co znaczy dany wyraz. Na koniec dziecko przypominają sobie zasady kulturalnego zachowania się w kinie i ustalają, czy te same zasady mogą odnosić się do zachowania w teatrze i co jeszcze można dodać (oklaski na koniec przedstawienia, zakaz jedzenia i picia oraz używania telefonów komórkowych).

Obrazki i wyrazy do zabawy czytelniczej (klik)

Jeżeli jest możliwość wydrukowania obrazków i napisów z powyższego linku to zachęcam do zaangażowania dzieci w wycinanie 

4. Zapraszam do obejrzenia filmu, który opowiada o budowie teatru, jego rodzajach, lalkach, kostiumach, pracownikach, itp.

5. „Stopklatka” – zabawa pobudzająco-hamująca

Dziecko porusza się w dowolny sposób przy szybkiej muzyce. Na hasło: Stopklatka zatrzymuje się i trwa w bezruchu, dopóki znowu nie usłyszy muzyki

6. „Tańczący kwiatek” – zabawa konstrukcyjna

Kwiatuszek jest zrobiony z papilotki na babeczkę, słomek oraz drucików kreatywnych. Jest umocowany na patyczku kreatywnym i można nim naprawdę poruszać i odgrywać role. Zapraszam do tworzenia i zabawy!

 

Materiały i przybory:

1. Szykujemy elementy składowe potrzebne do wykonania kwiatka: z papilotki na babeczkę wycinamy kwiatka, słomki tniemy na 10 mniej więcej równych odcinków [ 3,5 – 4 cm], z żółtego papieru wycinamy kółko.

twórczy recykling kukiełka ze słomek diy

2. Na zielony drucik kreatywny nawlekamy słomkę, koralik, 4 słomki, koralik i na koniec słomkę. Końce drucika kreatywnego zaginamy na kształt łezki. To jest połowa kwiatuszka. Na drugą słomkę nawlekamy słomkę, koralik i kolejną słomkę. To druga część kwiatuszka.

kukieła kwiatek

3. Teraz przewlekamy drucik przez dwie środkowe słomki a następnie znowu nawlekamy słomkę, koralik i słomkę. Na końcu robimy łezkę – rączkę kukiełki.

kwiatek ze słomek do napoi i papilotk na babeczkę

4. Przystępujemy do wykonania głowy tańczącego kwiatka. W tym celu na papilotka naklejamy żółty środek i malujemy na nim buźkę kukiełki. Z trzeciego drucika kreatywnego odcinamy fragment, zawijamy go na miejscu szyi kwiatka i zaginamy. Do drucika przyklejamy naszą przepiękną, kwiatkową buźkę.

kukiełka ze słomek do napoi

5. Czas na danie ruchu kwiatuszkowi. W patyczku kreatywnym, ostrym szpikulcem Rodzic robi 3 dziurki ( Jeśli patyczek pęknie – żadna strata i tak będzie się to trzymało). Przez otwory przewlekamy nitkę, na końcach robimy supełki lub zawiązujemy małe koraliki. Tym sposobem niteczki nie wysunął się z drewienka. Końce nitek przywiązujemy do łapek kwiatka i jego głowy. Pod szyją zawiązujemy zieloną wstążeczkę.

kukiełka kwiatek teatrzyk dla dzieci

Gotowy do zabawy tańczący kwiatek.

tańczący kwiatek kukiełka diy ze słomek

Teraz możemy zrobić teatrzyk z kukiełką – kwiatkiem w roli głównej lub potańczyć z nim do muzyki. Wszystko zależy od tego, na co macie ochotę. W takim towarzystwie dobra zabawa murowana!

tańczący kwiatek diy

 

7. Zapraszam Was do obejrzenia Teatrzyku Pacynka w Minitece „Kozucha Kłamczucha”

Usiądźcie wygodnie i posłuchajcie opowieści o sprytnej kózce, która dla zabawy i swojej wygody kłamie jak najęta. A że kłamstwo ma krótkie nogi, przekonacie się zaraz sami… Przed Wami „Kozucha Kłamczucha” Janiny Porazińskiej. 🐐🐐🐐

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. Podziel wyraz na głoski: sok, waga, pajac, sobota, mak, teczka, samolot, owoce, ołówek, buda
  2. Połącz głoski w wyrazy: k-o-r-a, p-a-cz-k-a, ch-a-t-a, p-ł-a-sz-cz, w-z-r-o-k, sz-l-a-k, t-e-l-e-f-o-n
  3. Tworzenie coraz dłuższych ciągów literowych (dziecko podaje jakąś literkę, Rodzic powtarza ją i dodaje swoją, następnie dziecko powtarza 2 wcześniejsze literki i dodaje swoją itd. chodzi o jak najdłuższe zapamiętanie ciągu liter)
  4. Poćwiczmy pamięć i spostrzegawczość

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas porannego ćwiczenia „Kinezjologia” wg. Metody P.Dennisona z wykorzystaniem ćwiczeń z kinezjologii: pozycje Cooka i pompowanie piętą – starajmy się wykonywać ćwiczenia dokładnie, wolno i zgodnie ze słowną instrukcją oraz stosujemy większą ilość powtórzeń.
  2. Podobnie z zabawą „Przyleciała mucha” – dziecko odwzorowuje gesty w rytm rytmicznej muzyki i słów – robimy powtórzenia. Natomiast podczas zabawy” Stopklatka” w rytm muzyki klasycznej biega i zatrzymuje się – ćwiczenie na orientację oraz sprawność w zakresie koordynacji wzrokowo – ruchowo – słuchowej.
  3. Podczas zabawy słownikowej z czytaniem „Teatr” starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytać „Magiczne miejsce” M.Majewskiego w wolnym tempie, w sposób wyraźny i stosować powtórzenia. W trakcie analizy słownej treści utworu zadajemy pytania pomocnicze i przypomnienia, sprawdzamy rozumienie treści i uważność dziecka oraz wyciąganie wniosków końcowych.
  4. Po obejrzeniu filmu edukacyjnego o teatrze rozmawiamy z dzieckiem o treści, podpowiadamy i zadajemy pytania dot. teatru ( rodzaje, aktorzy, pracownicy, kulisy). Podobnie po obejrzeniu teatrzyku kukiełkowego „Kozucha Kłamczucha” – może dziecko na koniec samo spróbuje opowiedzieć bajeczkę?
  5. Podczas pracy plastyczno – konstrukcyjnej „Tańczący kwiatek” pomagamy w przygotowaniu pomocy i wykonaniu pracy. Ćwiczenie usprawnia napięcie mięśniowe w palcach, chwyt palców i sprawność manualną oraz wyobraźnię techniczna.

Dziękuję za wspólną pracę i życzę Wam mile spędzonego dnia w gronie rodzinnym 

 

Środa 14.04.2021

Tematyka dnia: Praca reżysera

Dzień dobry dzieci!

Oto kilka propozycji na dziś:

  1. Na początek zabawa ruchowa przy muzyce „Przywitanie i rozgrzewka”

2. A teraz lubiana przez Was zabawa „Przyleciała mucha …”

Poprzez zabawy muzyczno – ruchowe dziecko rozwija spostrzegawczość i pamięć. Dodatkowo pracuje nad koordynacją ciała oraz naśladowaniem ruchów. A poza tym świetnie się bawi

http://&t=64swww.youtube.com/watch?v=WMxnHRw8OVQ

3. Powitanka  /z mamą i tatą/

https://www.facebook.com/watch/?v=2831704446886239

Dzień doberek witam Cię

Czy choć trochę lubisz mnie

Dzień doberek  – zgadza się

Bardzo, bardzo lubię cię

Ja i Ty lubimy się

Więc przytulmy teraz swe

Kolana-na-na-na-na

I zmiana…….

4. Liczba 9 – wykonanie sensorycznej cyferki

Zadaniem dziecka jest przygotowanie sensorycznej karty pracy. Możemy narysować cyferkę np. na papierze ściernym lub  papierze o innej fakturze (w zależności od tego co posiadamy w domu) np. falistym a następnie poprosić dziecko o wycięcie. Można również wydrukować kartę pracy w podanym przez mnie linku i zachęcić dziecko aby wysypało posmarowaną klejem cyferkę dowolnym produktem np. kaszą manną, gryczaną, jaglaną nasionami słonecznika itp. Po wyschnięciu dziecko może dodatkowo pomalować cyferkę farba (dowolnym kolorem).

Wykonana cyferka sensoryczna przyda nam się w zadaniu 6

 

5. „Reżyser – kto to taki?” – rozmowa z dziećmi

Potrzebne będą: obrazki (rekin, żyrafa, ser), prostokąty białe i kolorowe,

Obrazki do zabawy (klik)

Układamy przed dzieckiem 3 obrazki: rekina, żyrafy i sera. Pod rekinem są 2 prostokąty, pierwszy kolorowy, drugi biały; pod żyrafą – 3, pierwszy kolorowy, pozostałe białe; pod serem – kolorowy prostokąt. Dziecko składa rebus (łączy sylaby oznaczone kolorem) i otrzymuje wyraz reżyser. W rozmowie ustalamy, czym zajmuje się reżyser: wybiera historię, którą chce pokazać – decyduje, o czym będzie film lub przedstawienie; wybiera aktorów do ról; mówi, jak mają grać, jak się poruszać; decyduje nawet o tym, jak mają być ubrani, czyli jakie kostiumy trzeba przygotować. Na koniec każde dziecko kończy zdanie: Reżyser ma dużo obowiązków, ponieważ… 

Reżyser to osoba, pod kierunkiem której powstaje film. Reżyser jest jak dyrygent, który musi poprowadzić orkiestrę złożoną z wielu muzyków tak, aby wspólnie zagrali jak najwspanialej. To dlatego w osobie reżysera powinna połączyć się twórcza wrażliwość z umiejętnością dobrego zarządzania. Reżysera uważa się za najważniejszego twórcę i autora filmu. To jego nazwiskiem podpisywany jest film (często mówimy też na przykład: „Alicja w Krainie Czarów Tima Burtona”, co znaczy, że film pod tytułem „Alicja w Krainie Czarów” wyreżyserował Tim Burton). W praktyce rola reżysera i zakres jego odpowiedzialności za ostateczny kształt filmu może być różny. Możemy mieć do czynienia z sytuacją, gdy reżyser to będzie przede wszystkim realizator, osoba wynajęta przez studio filmowe do kierowania procesem realizacji zdjęć.

Reżyser może być również autorem filmu w pełnym znaczeniu tego słowa, a zakres jego zadań może obejmować obszar bardzo duży i rozciągać się na wszystkie etapy powstawiana filmu. Taka sytuacja ma miejsce częściej w przypadku, gdy filmy powstają poza wielkimi studiami filmowymi. Oprócz kierowania samym procesem realizacji zdjęć, a następnie montażem filmu w jego ostatecznym kształcie, reżyser-autor może być również zaangażowany w fazę wstępną pracy na filmem, blisko współpracując z twórcami scenariusza przy powstawaniu jego ostatecznej wersji (czasem jest i tak, że reżyser realizuje swój własny, napisany przez siebie scenariusz) oraz fazę przygotowań do realizacji filmu, gdy podejmowane są decyzje na przykład co do obsady aktorskiej, dokonywany jest wybór członków ekipy realizującej itd. Biorąc pod uwagę tak szeroki zakres obowiązków i odpowiedzialności, można faktycznie uznać reżysera za osobą będącą autorem dzieła filmowego, rzeczywiście odpowiedzialną za jego kształt.

Niekiedy oprócz głównego reżysera w ekipie filmowej pojawia się także tzw. drugi reżyser, kierujący pomocniczą ekipą zdjęciową, która jest odpowiedzialna za realizację części ujęć. Z taką sytuacją spotykamy się w przypadku filmów droższych w realizacji, których akcja dzieje się w kilku miejscach i obok głównego wątku obejmuje także dużą liczbę wątków dodatkowych, oraz dużą liczbę postaci pierwszo- i drugoplanowych.

Na pewno potraficie wymienić kilka nazwisk znanych polskich reżyserów. Jeśli nie, to trochę Wam podpowiem! Warto znać i zapamiętać takie osoby, jak na przykład: Agnieszka Holland, Roman Polański czy Andrzej Wajda. Agnieszka Holland wyreżyserowała między innymi „Tajemniczy ogród”

4

 
Obejrzyjcie teraz  film edukacyjny  „Kultura od kuchni – plan filmowy”. Zobaczymy jak powstaje film, jak wygląda praca reżysera, jak pracują aktorzy. Odkryjemy jak powstaje charakteryzacja i co robią kaskaderzy. Poznamy każdy szczegół planu filmowego.

6. „Reżyser podczas pracy” – zabawa ruchowa

 Do tej zabawy zaproście rodzeństwo lub rodziców (im więcej uczestników, tym lepiej). Jedno z dzieci – reżyser siada na krześle. W rękach trzyma tubę z papieru. Pozostałe dzieci to aktorzy; reżyser mówi, jakie czynności mają wykonywać, np. Szybko biegajcie, podskakujcie jak małe piłeczki, skradacie się jak lwy. Co jakiś czas następuje zmiana reżysera. 

7. „Casting do filmu” – zabawy matematyczne – tworzenie zbiorów 9 elementowych, poznanie liczby 9

Potrzebne będą:• druciki kreatywne lub inne przedmioty z których można ułożyć cyferkę np. sznurek, włóczka, sznurowadło, makaron, guziki, komplety cyfr, cyfra 9 z fakturą

Cyferki do zabawy (klik)

Zaproście do tej zabawy jak najwięcej domowników – rodziców, rodzeństwo

  •  „Reżyser wybiera aktorów” – tworzenie zbioru 9-elementowego.  Informujemy, że dzieci będą brać udział w castingu, czyli wybieraniu aktorów do ról superbohatera, tancerza i smoka. Rodzic jest reżyserem. Gdy da znak, dzieci mają się podzielić na 2 zespoły, tak jak chcą. Na sygnał: Aktorzy na miejsca dzieci idą do wyznaczonych dla zespołów miejsc, przeliczają aktorów w każdym zespole i kładą odpowiednią cyfrę. Następnie prosimy, by dzieci zrobiły tak, by w każdym zespole było 9 aktorów. Dzieci na pewno będzie za mało, prosimy więc aby dobrały sobie np. misie, lalki lub inne zabawki.  Zespoły kolejno mówią, ile dzieci było, ile doszło, żeby było razem 9.
  •  „Poznajemy 9” – zabawa sensoryczna wprowadzająca cyfrę 9

 Następnie dzieci dostają cyfry z fakturą (przygotowane wcześniej) i wodzą po nich palcem, porównują z kształtem innych cyfr (do których jest podobna, czym się od nich różni, z której strony jest koło, w którą stronę zakręca itp.). Formują jej kształt z drucików kreatywnych lub innych przedmiotów np. sznurka, sznurowadła, makaronu, guzików itp.

  •  „9 rekwizytów” – przeliczanie

Dziecko wybiera sobie dowolne zabawki lub przedmioty domowe, tak aby było ich 9. Oznaczają je cyfrą 9. Następnie Rodzic układa dowolna liczbę wybranych przez siebie elementów (tak, żeby było ich mniej lub więcej niż 9). Zadaniem dziecka jest dołożyć lub odjąć tyle elementów (i powiedzieć ile trzeba dołożyć lub odjąć) żeby było ich razem 9

  • „Pokaż, co potrafisz” – aspekt porządkowy liczby 9

Dzieci siedzą jedno obok drugiego – wiedzą, jaką rolę mają odgrywać (wcześniej zostaje to ustalone np. superbohater, tancerz, smok itp.); każde dziecko ma przed sobą kolejną cyfrę (pierwsze dziecko – 1, drugie – 2 itd.). Rodzic – reżyser wydaje polecenie: Proszę drugiego kandydata – pokaż, co potrafisz! Dzieci mają odegrać bardzo krótko swoją rolę – tak jak chcą. Po odegraniu reżyser mówi: Dziękuję, poinformujemy panią/pana o wynikach castingu.

8. „Przygotowania do roli” – zabawa artykulacyjna

Początkowo zabawę prowadzi Rodzic. Dzieci recytują wiersz „Kwiecień ciepły, kwiecień zimny” ze zmianą tempa, wysokości, dynamiki głosu pokazywanym gestem, np. ręka w górze – wysoko; ręka przy podłodze – nisko; młynek przedramionami – szybko (według pomysłu Rodzica)

9.  Praca z kartami pracy – utrwalenie cyfry 9, pisanie cyfry w tunelu, po śladzie, po kropkach i samodzielnie tworzenie zbiorów 9-elementowych, dodawanie, posługiwanie się liczebnikami porządkowymi

Karty pracy (klik)

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. Zabawa kreatywna „Obrazki z cyfry 9”

Dziecko otrzymuje kartkę z narysowaną cyfrą 9, jego zadaniem jest przekształcić ją tak, aby powstało coś nowego np. jakieś zwierzątko lub przedmiot. Dziecko może używać kredek, flamastrów lub innych materiałów np. kawałków materiału, bibuły, guzików, koralików, piórek 9w zależności, od tego co posiadamy w domu)

Oto przykład:

http://pl-pl.facebook.com/przedszkolenr25/videos/zabawy-z-cyfrą-9/3045978862115662/

2. Cyfra 9 z M&Msów 

Zachęćmy dziecko aby ułożyło cyfrę 9 z M&M- sów lub innych kolorowych cukierków (żelków, landrynek itp.). Niech dziecko najpierw ułoży tę cyfrę w dowolny sposób a następnie wybierzmy 1 lub kilka kolorów np. Ułóż cyferkę 9 za pomocą żółtych cukierków, lub: Ułóż wykorzystując niebieski i czerwony kolor itp.

3. „Na tropie 9” – zabawy ruchowe

 Przygotowujemy kilkanaście kartek ( w tym kilka kartek z liczbą 9 a resztę z innymi liczbami), na których po jednej stronie są narysowane różne elementy np. zwierzątka, kształty, przedmioty a po drugiej stronie napisane są cyfry wskazujące liczbę tych elementów ( w przygotowanie kartek zaangażujmy dziecko). Kartki układamy tak, aby tworzyły trasę, którą dziecko pokonuje, przeskakując obunóż z kartki na kartkę (kartki z inną liczbą elementów są ułożone pomiędzy tymi z liczbą 9)– cyfra 9 tworzy trasę do przejścia (dziecko może wskakiwać tylko na kartki z cyfrą 9 lub z elementami, których jest 9). Pierwsza wersja – kartki kładziemy cyferkami do góry; druga wersja kartki kładziemy rysunkami do góry. Następnie dzieci pokonują trasę, przeskakując z nogi na nogę lub skacząc na wskazanej nodze: prawej lub lewej.

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych:

  1. Podczas dzisiejszych porannych zabaw ruchowo – muzycznych „Przywitanie i rozgrzewka” i „Przyleciała mucha” dziecko odwzorowuje w rytm muzyki i instrukcji słownej ćwiczenia i gesty. Stosujemy powtórzenia i razem z dzieckiem ćwiczymy.
  2. Po obejrzeniu filmu edukacyjnego „Kultura od kuchni – plan filmowy” prowadząc rozmowę na temat „Reżyser – kto to taki?” oraz zabawę ruchową „Reżyser podczas pracy” – starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, stosować pytania pomocnicze i naprowadzanie. Poszerzając zasób słownictwa z zakresu tematyki zajęć „Praca reżysera”  wyjaśniajmy nieznane słowa (reżyser, plan filmowy, casting, kandydat, role, wyniki castingu, super bohater). Wykorzystujemy obrazki tematyczne, prostokąty i podpisy. Wspieramy słowną aktywność twórczą dziecka i pomysłowość.
  3. Poznając nową cyfrę 9 – wykonujemy z papieru ściernego sensoryczną formę cyfry 9, dziecko wycina i próbuje wodzić palcem po śladzie (powtarzamy 2 – 3 razy), potem piszemy ją samodzielnie paluszkiem np. na dywanie, na blacie biurka. Następnie zgodnie z kierunkiem pisania spróbujmy ćwiczyć kreślenie litery w liniaturze w kartach pracy, po śladzie kropkowym, w tunelu, samodzielnie.. Z drucików sensorycznych tworząc kształt 9 pomagamy dziecku pokazując wzór.
  4. Utrwalając cyfrę 9 – pomagamy w zabawach matematycznych. W „Reżyser wybiera aktorów” tworzymy zbiory 9-elementowe a w „Pokaz co potrafisz” przeliczamy liczebniki porządkowe – podpowiadamy i wyjaśniamy słowa nieznane, wspieramy rozumienie na konkrecie.
  5. W zabawie artykulacyjnej „Przygotowanie do roli” – stosujemy ćwiczenia dykcyjne, wyrazistego mówienia i ćwiczenia słownej pamięci słuchowej. Dzieci recytują wiersz „Kwiecień ciepły, kwiecień zimny” ze zmianą tempa, wysokości, dynamiki głosu, a rodzice pomagają w tekście.

Proponuję do powtórzenia naszą piosenkę lubianą i znaną dzieciom z grupy „Motylki” z zajęć edukacyjnych na temat Integracji: „Mam przyjaciela”. Pamiętajcie o gestach towarzyszących piosence. Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=mGsicfW_yG8&ab_channel=%C5%9Apiewanki.tv-Piosenkidladzieci                                                                  

Dziękuję za wspólną zabawę i życzę Wam miłego dnia 😊👍

 

Czwartek 15.04.2021

Tematyka dnia: W muzeum

Witam Was w czwartek. Mam nadzieję, że humorki Wam dziś dopisują? Jeżeli tak to zapraszam Was do wspólnej zabawy i nauki

  1. Zacznijmy od powitanki  /z mamą i tatą/ – zabawa z wczoraj

https://www.facebook.com/watch/?v=2831704446886239

 Przypomnijmy sobie słowa:

Dzień doberek witam Cię

Czy choć trochę lubisz mnie

Dzień doberek  – zgadza się

Bardzo, bardzo lubię cię

Ja i Ty lubimy się

Więc przytulmy teraz swe

Kolana-na-na-na-na

I zmiana…….

  1. A teraz rozruszajmy umysł – zabawy z Kinezjologii Edukacyjnej wg.P. Dennisona. Tym razem cz. 4 –  „Leniwa ósemka”

3. Batti Strauss – „Deszczowa Zabawa” -muzyczna rymowanka (przypomnienie z zeszłego tygodnia)

4. „Muzeum” – burz mózgów

 Dziecko układa z liter przygotowanych przez Rodzica wyraz muzeum i wyjaśnia jego znaczenie (co to jest, co się tam znajduje, po co chodzi się do muzeum, kto tam pracuje, jak wygląda muzeum w środku?). 

Obejrzyjcie prezentację pt. „Co to jest muzeum?” oraz „Muzeum wsi lubelskiej w Lublinie”

Jeśli kiedykolwiek byliście w muzeum, na pewno zauważyliście, że od dzieł sztuki na ekspozycjach, gości nie oddziela praktycznie nic. Owszem można czasem natknąć się na aksamitne sznury zawieszone na stalowych stojakach, ale to raczej rzadkość. Wobec tego, co by się stało gdybyście się potknęli i przewrócili prosto na bezcenną rzeźbę lub inne dzieło sztuki?

Każde muzeum ma określone zasady postępowania, ale praktycznie w każdym z nich jest zakaz fotografowania z fleszem. Dlaczego tak jest, i co się kryje za tym zakazem – spróbujmy się dowiedzieć.

5. „Eksponaty muzealne” – zabawa dydaktyczna

Eksponaty muzealne (klik)

Dziecko dostaje zdjęcie przedstawiające dowolny eksponat muzealny – ma być kilka z tego samego rodzaju, np. meble, ubrania, zabawki. Dziecko podaje nazwy eksponatów i określa, jakiego jest rodzaju. Następnie odwraca   kartkę na drugą stronę, a Rodzic wydaje polecenia dotyczące rysowania linii: Pokaż górny brzeg kartki; pokaż dolny brzeg kartki, lewy, prawy; narysuj kropkę na środku górnego brzegu, a teraz na środku dolnego; połącz kropki linią. W ten sposób dziecko rysuje jeszcze kilka linii tak, by podzielić zdjęcie na 8 części. Rozcina je wzdłuż linii, składa ponownie i nakleja na kartkę (w ten sposób rozcina i składa 2 wybrane obrazki) 

6. „Reżyser podczas pracy” – zabawa ruchowa (z wczorajszego dnia)

 Do tej zabawy zaproście rodzeństwo lub rodziców (im więcej uczestników, tym lepiej). Jedno z dzieci – reżyser siada na krześle. W rękach trzyma tubę z papieru. Pozostałe dzieci to aktorzy; reżyser mówi, jakie czynności mają wykonywać, np. Szybko biegajcie, podskakujcie jak małe piłeczki, skradacie się jak lwy. Co jakiś czas następuje zmiana reżysera. 

7. A teraz zapraszam was do wykonania wiosennego tańca do piosenki „Kwiecień Plecień”

Do tańca wykonajcie dwa dowolne kwiatki z bibuły lub użyjcie gotowych jeśli macie 

„Kwiecień – plecień”
I. Idzie za kwietniem rowem zielonym
pierwsza stokrotka w śniegu kwietniowym.
Na skrawku ciepła, na zimna brzeżku,
kwiat przebiśniegu usiadł w dołeczku. / bis
Ref:
Kwiecień, plecień, bo przeplata.
Trochę zimy, trochę lata. / bis
II. Śniegiem sypnęło; czy kwiaty wschodzą
na pożegnanie ostatnim mrozom?
Uderza wiosna o skrzydła ptaków,
śpiew się poturlał z góry po dachu.  /bis
Ref:
Kwiecień, plecień, bo przeplata.
Trochę zimy, trochę lata. / bis

Obejrzyjcie nagranie kilka razy a następnie spróbujcie razem zaśpiewać i zatańczyć

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

1.   Ćwiczenie koordynacji wzrokowo-ruchowej:

  • ćwiczenia w marszu (marsz na palcach, chodem bociana)
  • ćwiczenia w biegu (np. bieg z podskokami);
  • ćwiczenia na równoważni np. po skakance lub brzegu dywanu (chodzenie do przodu, bokiem, obracanie się);

2. Zabawa wzbogacająca słownictwo i myślenie:

  • kończenie zdań typu: W muzeum można zobaczyć……, W muzeum nie wolno……, Gdybym odwiedził muzeum zabawek to….

3. Zachęcanie dziecka do samodzielnego wykonywania czynności samoobsługowych takich jak: zapinanie i odpinanie guzików, zasuwanie i odsuwanie zamków błyskawicznych, sznurowanie butów itp.

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych:

  1. Podczas czwartkowych ćwiczeń zabawa „Powitanka” z rodzicami, „Deszczowa piosenka” oraz „Kinezjologia edukacyjna – leniwe ósemki” – dziecko odwzorowuje w rytm muzyki i instrukcji słownej gesty. Stosujemy powtórzenia i razem z dzieckiem wielokrotnie ćwiczymy rysowanie w powietrzu, na tablicy lub na biurku „leniwe ósemki”, a następnie rysowanie oburącz. Ćwiczenia wspomagają integrację półkul mózgowych, koordynacje wzrokowo – ruchową, umiejętności przestrzenne i matematyczne, pisanie i czytanie.
  2. Po obejrzeniu 2 filmów edukacyjnych „Co to jest muzeum?” oraz „Muzeum wsi lubelskiej w Lublinie” w rozmowie z dzieckiem o temacie zajęć starajmy się stosować pytania pomocnicze i naprowadzanie. Poszerzając zasób słownictwa z zakresu tematyki zajęć „W muzeum” wyjaśniajmy nieznane słowa (muzeum, eksponaty, oddział, sztuka, ekspozycje). Z liter dziecko układa podpis: muzeum.
  3. Po obejrzeniu kolejnych 2 filmów edukacyjnych: „Co się stanie, gdy zniszczycie coś w muzeum” oraz „Dlaczego w muzeum nie wolno robić zdjęć” – zadajemy dziecku pytania dot. treści filmików, naprowadzamy myśl, podpowiadamy.
  4. W zabawie dydaktycznej „Eksponaty muzealne” wyjaśniamy znaczenie słów: górny brzeg, dolny brzeg kartki, środek kartki. Wykorzystujemy obrazek tematyczny do rysowania 8 linii, dziecko tnie nożyczkami po liniach, potem składa części pociętego obrazka i nakleja je w całość na kartce.
  5. W zabawie ruchowej „Reżyser podczas pracy” – sprawdzamy rozumienie poleceń słownych dotyczących czynności i uważność dziecka. Powtarzamy kilkakrotnie.
  6. W zabawie tanecznej „Kwiecień plecień” dziecko słucha piosenki, ogląda kroki taneczne i wspólnie z rodzicem odtwarza układ choreograficzny oraz uczy się tekstu piosenki. Stosujemy powtórzenia.

 

Dziękuję wam bardzo za wytrwałość i chęci do pracy. Pomóżcie posprzątać swoje miejsce pracy. Zasłużyliście na odpoczynek. Życzę wam miłego dnia👍😊

 

Piątek 16.04.2021

Tematyka dnia: Etnograf – kto to taki?

Witam was mądre i grzeczne „Motylki”

Mam nadzieje, że dobrze spałyście i jesteście wypoczęci. Oto co dzisiaj Wam proponuję:

  1. Na miły początek dnia poruszajmy się przy piosence „Skaczemy – biegniemy”

2.Batti Strauss – „Deszczowa Zabawa” -muzyczna rymowanka (przypomnienie)

3. Utrwalmy teraz piosenkę „Kwiecien Plecień” i wiosenny taniec do niej

4. Ćwiczenia motoryki małej – musicogram do tej samej piosenki „Kwiecień Plecień” 

Instrument – grzechotkę możecie wykonać sami. Wykorzystajcie do tego np. małą plastikowa butelkę (z większym otworem) po soku lub innym napoju, do której możecie wsypać np. groch lub fasolę

Musicogram do piosenki (klik)

5. „Co ty do mnie mówisz?” – zabawa słuchowa

 Odtwarzamy fragmenty różnych wypowiedzi gwarami kaszubską, śląską, łowicką. Dziecko po wysłuchaniu każdej z nich stara się powiedzieć, o czym osoby mówiły lub śpiewały. Wyjaśniamy, że te osoby mówiły gwarą, czyli językiem, którym albo mówiono dawno temu, albo mówi się nadal w określonych miejscach Polski, głównie na wsiach. Może podać kilka przykładów: spodnie – portki (ł), galo(ł)ty (ś), buksy (k); spódnica – czitel (k), kiecka (ł), faltynrok (ś). 

Posłuchajcie wiersza „Kaczka Dziwaczka” w wersji kaszubskiej

http://hi-in.facebook.com/kochamlobzenice/videos/kaczka-dziwoczka/1488466514601591/

6. „Etnograf – kto to taki?” – rozmowa na podstawie opowiadania, budowanie pojęcia

Etnograf, czyli muzealne jajka i broń na mamuty

Maciejka Mazan

Wszystko zaczęło się od tego, że Jurek nie chciał się podzielić kanapką. Zwykle to bardzo fajny kolega, ale nie w przypadku kanapek z jajkiem. Bo Jurek uwielbia jajka. Mógłby codziennie zjadać dziesięć i nigdy by mu się nie znudziły.

A to bardzo rozczarowało Wojtka, który też lubi jajka, a tego dnia dostał kanapkę z czym innym. Więc bardzo rozczarowany Wojtek powiedział, że Jurek może sobie zjeść swoją głupią kanapkę z głupim jajkiem. A Jurek odparł, że nie wie, jak kanapka, ale jajko na pewno nie jest głupie. I na dowód oznajmił, że jajka są nawet w muzeum.

– Na pewno nie – powiedział Wojtek, a Jurek na to, że może to nam wszystkim udowodnić.

Więc poszliśmy razem z nim obejrzeć te muzealne jajka.

Na miejscu okazało się, że to nie jest muzeum z samymi jajkami, a te jajka, które w nim są, to pisanki, więc Wojtek zaczął się wykłócać, że to się nie liczy, ale myśmy przestali ich słuchać, bo w gablotach znajdowało się mnóstwo ciekawych rzeczy. Były tam jakieś starodawne stroje, korale, haftowane obrusy – to się akurat mi nie podobało, ale Wojtek chciał sobie jeden zabrać dla mamy – no i najlepsze ze wszystkiego: różne dziwne narzędzia – w życiu takich nie widziałem, chociaż pomagam dziadkowi wszystko reperować! – i Marcin powiedział, że to pewnie broń do polowania na mamuty, bo wyglądały na strasznie stare. Wszyscy chcieliśmy zobaczyć tę broń na mamuty, zrobiło się trochę głośno i przyszła jedna pani z muzeum. I Jurek powiedział, że to jego mama.

Mama Jurka wyjaśniła nam, że to nie jest broń na mamuty, tylko bardzo stary sierp, czyli narzędzie do ścinania zboża.

– A skąd pani wie? – spytał Marcin, bo jego zdaniem ten sierp wyglądał raczej na broń na mamuty. Wtedy Jurek prawie się na niego obraził i powiedział, że kto jak kto, ale jego mama wie takie rzeczy najlepiej, bo jest etnografem.

Tego słowa nie znał nawet Janek, który nosi okulary i przeczytał wszystkie książki w naszej bibliotece. Mama Jurka najpierw wytłumaczyła nam, że jesteśmy w muzeum etnograficznym, a potem – że etnograf dba o to, żeby nie zaginęła pamięć o dawnych czasach. Taki etnograf podróżuje po wsiach i miasteczkach, zbiera pisanki, piosenki, tradycyjne stroje i ozdoby. Może też opisywać zwyczaje i zabawy, odwiedzać ludzi i pytać ich o to, jak wyglądało życie, kiedy byli mali…

– Albo może zbierać broń na mamuty – powiedział Jacek i pokiwał głową.

– Gdyby gdzieś mieszkali ludzie, którzy nadal polują na mamuty, to tak – zgodziła się mama Jurka. – Ale dopóki ich nie znajdziemy, etnografowie zbierają garnki, korale, kołowrotki, opowieści, kolędy…

I choć w muzeum nie było prawdziwej broni, to wszyscy byliśmy całkiem zadowoleni z tej wycieczki. Tylko Grzesiek się trochę zawiódł, bo nie udało mu się namówić mamy Jurka, żeby sprzedała mu sierp. No a Wojtek powiedział, że od patrzenia na taką ilość pisanek zrobił się okropnie głodny i nawet nie chciał z nami pogadać, tylko popędził do domu, jakby go goniło stado mamutów!

Zadajemy pytania: Dokąd dzieci wybrały się na wycieczkę? Kim była mama Wojtka? Czym zajmuje się etnograf? Dlaczego jego praca jest ważna? Czego możemy się dowiedzieć dzięki jego pracy? Zwracamy uwagę, że etnograf zajmuje się też kulturą innych krajów, nawet tych egzotycznych. Dowiaduje się, jak żyli, ubierali się i mieszkali dawno temu ludzie. Pokazujemy dziecku zdjęcia z wystaw w muzeum etnograficznym.

Obejrzyjcie film edukacyjny o jednym z najstarszych muzeów etnograficznych w Polsce mieszczącym się w Warszawie

7. A teraz pora na ćwiczenia gimnastyczne

Po krótkiej rozgrzewce czeka Was kilka ćwiczeń z piłką i niezapomniana zabawa. Jeśli nie masz piłki, to weź poduszkę

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

1. Ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej:

  • zgniatanie kulek z gazet jedną ręką, rzut kulkami np. do pojemnika
  • plastelina – toczenie jedną ręka kuleczek, drugą  wałeczków 

2. Ćwiczenia usprawniające funkcje słuchowe:

  • Podziel wyraz na głoski: sok, waga, pajac, sobota, mak, teczka, samolot, owoce, ołówek, buda
  • Połącz głoski w wyrazy: k-o-r-a, p-a-cz-k-a, ch-a-t-a, p-ł-a-sz-cz, w-z-r-o-k, sz-l-a-k, t-e-l-e-f-o-n
  • Wymień/wymyśl wyrazy na podaną  głoskę: n, p, d, s, f

3. Ćwiczenie pamięci i spostrzegawczości

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych:

  1. Podczas piątkowych ćwiczeń zabawa ruchowa z piosenką „Skaczemy – biegniemy” oraz powtórka z układu tanecznego „Kwiecień – plecień” – dziecko odwzorowuje układy ruchowe i tańczy wygibasy, zaś w „Deszczowej piosence” – dziecko naśladuje według instrukcji gesty ciała – pomagamy przypominając ruch i stosujemy powtórzenia.
  2. Przygotowujemy z dzieckiem pomoce do wykonania grzechotki z butelki i grochu oraz słuchając muzyki z filmów wykonujemy ćwiczenia motoryki małej – musicogram. Pomagamy dziecku wyjaśniając kolejno czynności.
  3. W zabawie słuchowej „Co ty do mnie mówisz?” oglądamy 3 filmy – fragmenty wypowiedzi w gwarze: śląskiej, kaszubskiej i łowickiej. W rozmowie jeszcze raz wyjaśniamy słowa nieznane (język, mowa, gwara, rejony Polski) – można wykorzystać konkret (mapa Polski).
  4. Rodzic czyta opowiadanie ”Etnograf czyli muzealne jajka i broń na mamuty”, a potem prowadząc rozmowę na temat „Etnograf – kto to taki?” starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, stosować pytania pomocnicze i naprowadzanie. Poszerzając zasób słownictwa z zakresu tematyki zajęć „Etnograf”  wyjaśniajmy nieznane słowa. Dziecko ogląda zdjęcia w prezentacji zajęć oraz wspólnie oglądamy film edukacyjny o najstarszym Muzeum Etnograficznym w Warszawie, stosujemy objaśnienia i przerwy.
  5. Podczas ćwiczeń gimnastycznych „WF dla dzieci” dziecko wsłuchuje się w instrukcje oraz patrząc na prezentację filmową naśladuje ćwiczenia w asekuracji rodzica.
  6. W ramach ćwiczenia spostrzegawczości i pamięci wzrokowej – wyjaśniamy dziecku wytyczne zabawy, potem stosując powtórzenia i zatrzymania zadajemy pytania, podpowiadamy.
  7. Ćwicząc manualnie palce dziecko lepi z plasteliny i gniecie gazetę, którą wrzuca do pojemnika z odległości – zabawa w trafianie.
  8. Na koniec ćwiczenie analizy i syntezy głoskowej: pomagamy dziecku wyklaskując głoski: „Jaką głoskę słyszysz na początku słowa?”, „Jakie słowo powiedziałam? Połącz głoski w słowo” oraz „Podziel słowo na głoski”.

To wszystko na dziś. Dziękuję bardzo za wspólną wytrwałą pracę .👍👌 Do zobaczenia już w przedszkolu 😊

Religia

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus
 
W tym tygodniu żyjemy radością zmartwychwstania Pańskiego.
 
Zachęcam do rozmowy z dziećmi o istocie tych najważniejszych świąt dla chrześcijan. Jednak musimy pamiętać, że zanim zapanowała radość zmartwychwstania, to był Wielki Piątek. Tego dnia Jezus został skazany na ukrzyżowanie. Po południu oddał życie na krzyżu za nasze grzechy. W chwili śmierci obok Jezusa była tylko Maryja i jeden uczeń- Jan. To oni byli świadkami śmierci Jezusa. Wtedy też Pan Jezus powiedział do Jana, że Maryja będzie teraz jego Mamą. Od tej chwili jest Ona Mamą dla wszystkich ludzi na świecie.
W Wielki Piątek oddajemy cześć krzyżowi w kościele, dziękując Jezusowi za Jego miłość i za to cierpienie.
Krzyż dla nas chrześcijan jest znakiem miłości Jezusa do nas. Otaczamy ten znak czcią i szacunkiem. Przypominam kolejny raz, że znak krzyża również  wykonujemy z szacunkiem.
Zachęcam do odwiedzenia Jezusa w kościele i do modlitwy przy pustym już grobie Pańskim.
 
Dla dzieci karty pracy str.80-81.
 
dla chętnych gra  
https://learningapps.org/view4646065
pozdrawiam
 
Religia
 
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus
 
Pan Jezus po swojej śmierci został złożony do grobu. W naszych kosciołach  ubierane są dekoracje grobu Pańskiego, które przypominają nam o tym wydarzeniu. Jednak Grób Pański  nie jest smutny. Wiemy już, że Pan Jezus  zmartwychwstał, w grobie leżał tylko 3 dni. W Wielką Sobotę adoruje my Jezusa w leżącego w grobie.
Z Wielką Sobotą związana jest tradycja święcenia pokarmów.  Przypomnijcie sobie, jakie pokarmy znalazły się w Waszych koszyczkach wielkanocnych. 
Zróbcie zadania z kart pracy, str. 82, 83.
Pozdrawiam Dorota Sosnowska

 

 

Wtorek  06.04.2021

Krąg tematyczny: Z kulturą za pan brat

Tematyka dnia: Artyści to my

Witajcie drogie Motylki !!!

Mam nadzieję, że miło spędziłyście Święta, odpoczęłyście i jesteście chętni do zabawy i nauki. Oto kilka propozycji na dziś:     

  1.  Na początek, aby pobudzić troszkę nasz umysł proponujemy wykonanie wam kilku zabaw  wg.P. Dennisona. Dziś „Kapturek myśliciela”:

2. A teraz czas na poranną gimnastykę

3. Codzienna chwila z kartką z kalendarza:

Porozmawiajmy z dzieckiem o tym:

  • jaką mamy teraz porę roku, wymieńmy wszystkie pory roku
  • który mamy rok
  • jaki mamy dzień tygodnia (powtórzmy z dzieckiem wszystkie dni tygodnia), jaki był wczoraj, jaki będzie jutro
  • jaki mamy miesiąc – utrwalmy wiersz o kwietniu:

„KWIECIEŃ CIEPŁY, KWIECIEŃ ZIMNY”

Proszę pana niech pan powie,
czy ten kwiecień ma źle w głowie?
Raz jest zdrowy, raz z katarem
i tak chodzi lat już porę.

Kwiecień ciepły, kwiecień zimny
czy wy o tym dzieci wiecie,
raz w kożuchu raz w sandałach
chodzi taki kwiecień plecień.

Proszę pani od pogody,
czy ten kwiecień nie chce zgody?
Sypie śniegiem, słońcem praży,
deszcz i burza też się zdarzy.

4. „Kornelia i Stefan” – rozmowa o szacunku na podstawie opowiadania M. Chmielewskiej

Kornelia z rodzicami przyjechała na weekend do Karpacza. Wczoraj chodzili po górach, a dziś…

– Mamo, gdzie dzisiaj pójdziemy? – spytała Kornelka, wyskakując z łóżka.

– Do muzeum, a potem nad wodospad – odpowiedziała mama. – Ubieraj się szybko, jedz śniadanie i wychodzimy.

Dziewczynka bardzo chciała zobaczyć wodospad, lecz do muzeum wcale jej nie ciągnęło. Była już kiedyś w muzeum z wujkiem. Widziała tam zbroje rycerskie, miecze, armaty, mundury chyba sprzed stu lat, mapy i tablice z jakimiś napisami. Wujek wszystko czytał i strasznie długo oglądał każdy eksponat, a Kornelka nie mogła doczekać się, kiedy wreszcie stamtąd wyjdą.

– Musimy iść do tego muzeum? – spytała, sięgając po kanapkę.

– Nie musimy, ale chcemy. – Mama wrzuciła butelkę wody do plecaka.

– Kto chce, ten chce – mruknęła Kornelia. – Ty też wolałbyś od razu iść nad wodospad, prawda? – zwróciła się do ulubionego misia.

Ale Stefan jak zwykle nic nie odpowiedział. Grzecznie siedział w kieszeni sukienki, skąd wystawał mu tylko brązowy łepek.

– Jak w muzeum będzie nudno, to zaczniemy marudzić – szepnęła do niego dziewczynka, kiedy wychodzili z pensjonatu.

Rodzice Kornelii zatrzymali się przed niewysokim długim budynkiem.

– Jesteśmy na miejscu. Córeczko, chcesz przeczytać, jakie to muzeum? – Tata wskazał napis nad wejściem. Kornelka niechętnie pokręciła głową. Napis był długi, a ona dopiero uczyła się czytać. Nie obchodziło jej, co to za muzeum, więc po co miała się męczyć?

– Jestem pewien, że ci się tutaj spodoba. – Tata otworzył oszklone drzwi.

Kornelia odmruknęła coś niewyraźnie i nie rozglądając się, weszła do środka. Wyjęła Stefana z kieszeni, poprawiła mu kubraczek i kokardkę na szyi.

Tata kupił bilety, pani otworzyła im drzwi do sali i podała mamie informator.

– Mamo, tu są lalki w strojach ludowych! – zdziwiła się Kornelia, podchodząc do pierwszej gabloty. – Pani w przedszkolu pokazywała nam takie na obrazkach. Ojej, zobacz, jaki malutki dzbanek i filiżanki! A jaką kolorową malowaną szafę mają te lalki! I tu też są lalki! – Dziewczynka biegała od jednej witryny do drugiej. – I tutaj! A tam figurki górali i owieczek – mówiła podekscytowana.

– O, ile samochodzików! Ja chciałabym ten niebieski z odkrytym dachem. Jakby się go dało powiększyć, to dopiero by było! – Kornelia zatrzymała się przed gablotą pełną zabytkowych modeli aut. Wszystkie były takie śliczne, błyszczące i zupełnie inne od samochodów, które widywała na ulicach.

– Gdy babcia Ania była mała, to jeździły takie auta? – zapytała.

– Nie. One są jeszcze starsze. Z czasów twojej praprababci – odpowiedział tata.

– To strasznie dawno. – Kornelia nie umiała sobie nawet wyobrazić, kiedy to mogło być.

– Mamo, patrz, lalki babcie. – Dziewczynka wskazała figurki w długich sukniach siedzące przy stole. – A jakie mają miny. Jakby im się nic nie podobało.

– To posępne kobiety z Holandii. – Mama zajrzała do informatora.

– Hmm… a gdzie ja widziałem przed chwilą podobną minę? Zdaje się, że u jakiejś dziewczynki, która nie chciała iść do muzeum – zaśmiał się tata.

– Nie wiedziałam, że to będzie takie muzeum. – Kornelia rozejrzała się wokoło. – Tu chyba są same zabawki – dodała ze zdziwieniem.

– Bo to jest muzeum zabawek – wyjaśnił tata.

– Takie specjalne muzeum dla dzieci?

– Nie tylko dla dzieci. – Mama spojrzała na starszą panią i pana, którzy właśnie weszli do sali. – Dorośli mogą tu powspominać dzieciństwo, ale także dowiedzieć się wielu rzeczy.

– Na przykład czego? – Jakimi zabawkami bawiły się i bawią dzieci w różnych stronach świata, z jakich materiałów robiono kiedyś zabawki. A jak się ogląda domki dla lalek, widać, jak ludzie mieszkali, jakie mieli meble i przedmioty w domach…

– Mamo, patrz, jaka malutka łazienka – przerwała Kornelia. – I wanna na złotych nóżkach! I taki stary piec do podgrzewania wody i złoty prysznic! Babcia Ania mówiła, że jak była mała, też miała taki piec w łazience.

– O właśnie, teraz już wiesz, jak wyglądały dawniej łazienki – powiedziała mama.

– I pokoje, i kuchnie. – Kornelka nie mogła się napatrzeć na domki dla lalek. Rodzice obejrzeli już wszystko, a ona ciągle odkrywała coś nowego; a to miniaturową maszynkę do mielenia w kuchni, a to fortepian w saloniku, a to wyjątkowo śliczną lalkę.

W witrynach przy wyjściu mieszkały misie. Małe, duże, białe, brązowe, beżowe, szare, żółte, misie chłopcy i misie dziewczynki, misie z bajek i z filmów, na ławeczce siedziała misia panna młoda z welonem na głowie i pan młody w ciemnej kamizelce, a za nimi w wiklinowym fotelu pani misiowa.

A co robił Stefan? Przykleił nos do szyby i wcale nie chciał się ruszyć. Może rozmawiał z misiami w jakimś niesłyszalnym języku?

– Stefanie, musimy już iść. Ale jeszcze kiedyś tu wrócimy. To muzeum jest całkiem fajne, nie? – Kornelia poprawiła misiowi grzywkę, która przykleiła mu się do czoła. – Ciekawe, co w muzeum zabawek zostanie z naszych czasów? Jak myślisz?

Ale Stefan, jak to Stefan, nie odpowiedział.

Po wysłuchaniu tekstu dziecko odpowiada na pytania:

  • Dokąd rodzice zabrali Kornelkę?
  • Dlaczego na początku dziewczynka była niezadowolona?
  • Jak zachowywała się Kornelka w muzeum?
  • Czego dowiedziała się podczas zwiedzania?
  • Co musimy robić, by za wiele lat jakieś inne dzieci mogły zobaczyć, jak wyglądały dzisiejsze zabawki?
  • Co lub kogo jeszcze trzeba szanować?
  • Co to jest szacunek? Jak można okazywać, że się kogoś lub coś szanuje?

 „Szanujemy, gdy…” – mapa myśli.

Dziecko na małych kartkach robi szybkie rysunki, będące odpowiedzią na pytanie: Co to jest szacunek? Następnie opowiada o swoich pracach i o tym, jak rozumie pojęcie szacunek.  Na koniec stara się ustalić, który rodzaj szacunku jest najważniejszy – Rodzic tak kieruje rozmową, żeby dziecko doszło do wniosku, że nie ma najważniejszego rodzaju szacunku, wszystko i wszystkich trzeba szanować tak samo. Na koniec dziecko kończy zaczęte przez Rodzica zdanie: Szanujemy, gdy…

4. „Kto to jest artysta?” – zabawa słownikowa

Zadajemy dziecku pytania: Kto to jest artysta? Czym zajmuje się artysta? Dziecko odpowiada a Rodzic zapisuje odpowiedzi na dużej kartce. Następnie czytamy dziecku jego wszystkie odpowiedzi a ono stara się  połączyć te, które mówią o tym samym, np. dotyczą malarstwa, rzeźby, teatru czy kina. Na koniec razem z Rodzicem próbuje uogólnić wszystkie wypowiedzi i zbudować swoją definicję pojęcia artysta. Podkreślamy, że nie każdy, kto coś zrobi, jest artystą – jego dzieło musi być wyjątkowe, budzić emocje, chęć dyskusji; artysta musi mieć talent, bardzo dobrze wykonywać to, czym się zajmuje, być wytrwały i ciągle ćwiczyć, by być jak najlepszy. Dziecko podaje przykłady dziedzin, w których mogą tworzyć artyści: malarstwo – malarz, rzeźbiarstwo – rzeźbiarz, literatura – pisarz, poeta; muzyka – kompozytor, śpiewak, piosenkarz, gitarzysta; teatr – aktor, reżyser itp

5. Czy malarz może mieć problemy ze wzrokiem? Jak sobie z tym poradzi? Posłuchajcie Wiersza edukacyjnego pt..”Malarz”

 

6.  Pora teraz na ćwiczenia gimnastyczne

7. Zapoznanie z pracą malarza na podstawie bajki edukacyjnej „Budzik – malarz”

Budzik i Ruda zapraszają do malowania obrazów. Ta dziedzina sztuki staje się niezwykłą pasją pani Ewy, która malując zapomniała nawet o swoich podopiecznych. Gościem na tarasie jest Artur Gołębiowski malarz, ilustrator książek. Opowiada kotom jak powstają obrazy. W gościnę przychodzą również dzieci z zespołu Fasolki, które malują portrety Budzika i Rudej. Budzik połknął artystycznego bakcyla i wyrusza do galerii sztuk

http://vod.tvp.pl/video/budzik,malarz,996697

8. „Fiołki” – zabawa plastyczna

Potrzebne materiały:

• kompozycja kwiatowo-owocowa, farby plakatowe, pędzle, kartki, woda, żółty materiał 

Ustawiamy kompozycję z wazonika z fiołkami (lub innymi wiosennymi kwiatami: tulipanami, żonkilami, narcyzami) i dowolnego owocu na tle żółtego materiału. Dziecko ma za zadanie namalować tę kompozycję farbami plakatowymi.

Zapraszam do chwalenia się swoimi pracami. Zdjęcia można wysyłać na naszego grupowego gmaila przedszkole21.6latki@gmail.com

9.  Na zakończenie zabawa wyciszająca wg. Batti Strauss „Idzie pająk”

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas zabawy „Kapturek myśliciela” wg. Metody P.Dennisona z wykorzystaniem ćwiczeń z kinezjologii: masażyk, krążenie szyi, aktywna ręka i wypady z bok -starajmy się wykonywać ćwiczenie dokładnie, wolno i zgodnie ze słowną instrukcją oraz  stosujemy większą ilość powtórzeń  oraz gestów. Podobnie z dzisiejszymi ćwiczeniami „Poranna gimnastyka” – tempo ćwiczeń dostosowane do indywidualnych możliwości dziecka i   w asekuracji rodzica.
  2. Kartka z kalendarza – to codzienne ćwiczenia z zakresu pamięci i orientacji w czasie, jeśli dziecko ma trudności z odtworzeniem z pamięci chronologicznego układu: pór roku, nazw miesięcy, nazw dni tygodnia – to pomagamy „cieniować” czyli razem z dzieckiem wyliczać w rytmicznym tempie.
  3. Czytając opowiadanie „Kornelia i Stefan” oraz bajki edukacyjnej „Budzik – malarz” – starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytać w wolnym tempie i w sposób wyraźny i stosować powtórzenia. W trakcie analizy słownej treści utworów starajmy się zadawać pytania pomocnicze, także poparte gestem i przypomnienia, sprawdzamy rozumienie treści i uważność dziecka oraz wyciąganie wniosków końcowych.
  4. Przybliżając dziecku nowe ćwiczenia z zakresu tematyki: „Z kulturą za pan brat” i „Mali artyści to my” oraz w zabawie słownikowej „Kto to jest artysta?” i „Szanujmy się, gdyż…”poszerzajmy jego zasób słownictwa, wyjaśniajmy nowe nieznane słowa, odwołujmy się do  przykładów.
  5. W trakcie zadań manualnych przy wykonywaniu pracy plastycznej „Fiołki” wydłużajmy dziecku czas samodzielnej pracy, pomagajmy w doskonaleniu posługiwania się farbami i pędzlem, można pomóc w naszkicowaniu obrazka.
  6. Powtarzając wiersz „Kwiecień ciepły, kwiecień zimny” oraz czytając wierszyk „Malarz” pamiętajmy o wolnym tempie czytania/powtarzania i wyraźnie dzieląc słowa na sylaby z klaśnięciem w dłonie. Stosujmy nadal kilkakrotne powtórzenia.
  7. Zabawa wyciszająca „Idzie pająk” wg.Batti Strauss – dziecko naśladuje rytmiczne i powtarzające się gesty oraz słowa przy akompaniamencie muzycznym. Zabawa usprawnia koordynację wzrokowo – ruchową i poprawia motorykę małą dziecka.

Dziękuję za wspólną zabawę i życzę Wam miłego dnia 😊👍

 

Środa  07.04.2021 

Tematyka: Na wystawie

Witam Was w środę!

Mam nadzieję, że macie dużo energii i chęci do zabawy, bo przygotowałam dziś dla Was dużo ciekawych zabaw

  1. Na początek trochę ruchu, gdyż jak wszyscy pewnie wiecie „ruch to zdrowie”

2. Batti Strauss – Deszczowa zabawa -muzyczna rymowanka 

Do tej zabawy potrzebny będzie kawałek niebieskiej folii np. worek na śmieci.

Usiądźcie teraz przy stole lub biurku i spróbujcie powtarzać słowa i gesty prezentowane w filmiku poniżej

3.  „Wiosenna wystawa” – rozmowa na temat właściwego zachowania w obiektach użyteczności publicznej na podstawie opowiadania pt. „Wiosenna wystawa” Beaty Gawrońskiej

Ignacy mieszkał w bloku z rodzicami i starszą siostrą Marcelą. Właśnie zaczynała się wiosna. Chłopiec bardzo lubił, gdy robiło się coraz cieplej, trawa zaczynała zielenieć, a drzewa nie były już szarobrązowe, bo na gałęziach pojawiała się zieleń – znak, że za chwilę z pąków rozwiną się liście. Chłopiec nie mógł się już doczekać, kiedy w skrzynce na balkonie zobaczy pierwsze wiosenne kwiaty. Cebulki posadzili z mamą jesienią, a on – choć dobrze wiedział, że zimą nic tam nie wyrośnie – i tak od czasu do czasu sprawdzał, czy może pojawił się choć malutki kiełek 

Pewnego dnia Marcela wpadła jak bomba do domu.

– Jutro w hali obok naszego bloku będzie można oglądać wiosenną wystawę – zawołała od progu. – Czy będę mogła się tam wybrać? – Spojrzała na mamę.

– Oczywiście – odpowiedziała mama. – Pójdziemy wszyscy.

Ignacy aż klasnął z radości, tak spodobał mu się pomysł tej wycieczki. Chłopiec był już kilka razy na wystawach. Wiedział, że ogląda się na nich różne rzeczy nazywane eksponatami, które są poustawiane tak, by każdy je dobrze widział, i mają etykietki z nazwami. Widział obrazy, rzeźby, a nawet dziwaczne meble, którymi zachwycała się mama, choć krzesło wcale nie przypominało krzesła, tylko jakby korzeń drzewa.

Następnego dnia wstał wcześnie rano, wyszykował się i nawet przygotował dla wszystkich kanapki, byleby tylko jak najszybciej wyruszyć.

– No, szybciej, szybciej – pospieszał Marcelę, która w skupieniu chrupała paprykę.

Gdy w końcu wyszli z domu i dotarli do hali, zrobiło się pięknie, kolorowo i wiosennie. Na olbrzymich stołach i na podłodze nie wiadomo skąd pojawiła się trawa, a obok stały tulipany w tysiącach kolorów, hiacynty, żonkile, narcyzy i inne kwiaty, których Ignaś nie znał. W powietrzu unosił się cudny zapach. Nagle Ignacy zobaczył dwoje dzieci, które wbiegły na trawę i zerwały kilka tulipanów. Na szczęście jakiś pan, chyba ich tata, szybko je do siebie przywołał. Przykucnął i patrząc im prosto w oczy, zdecydowanym głosem coś tłumaczył. Ignacy domyślił się, o czym mówił – przecież na wystawie nie wolno dotykać eksponatów, a już na pewno nie można ich niszczyć. Służą do oglądania i podziwiania przez wszystkich.

– Zobacz – pokazał Marceli – obok wejścia jest stoisko, na którym można kupić takie same kwiaty i zabrać do domu. Nie wiem, po co te dzieci je zrywały…

Marcela chciała coś odpowiedzieć, ale jej uwagę odwróciły najpiękniejsze narcyzy, jakie w życiu widziała. Pobiegła szybko w tamtym kierunku, a Ignacy za nią.

Mama, Marcela i Ignacy bardzo długo chodzili jeszcze po terenie wystawy i podziwiali wystawione kompozycje. Na szczęście już nikt nie próbował dotykać czy zrywać kwiatów.

– Bardzo dobrze się dziś zachowywaliście – pochwaliła mama. – W nagrodę możecie sobie wybrać po jednej doniczce z kwiatkiem na stoisku handlowym.

Ignaś wybrał piękne żółte tulipany, które kojarzyły mu się z ciepłym wiosennym słońcem. Marcela wprost nie posiadała się z radości, że może zabrać do domu narcyzy, które tak ją zachwyciły.

Gdy rodzina opuściła wystawę, Ignacy zauważył, że dwoje dzieci, który wcześniej zrywały tulipany, także niesie po doniczce z kwiatami. I – co najważniejsze – obchodzi się z nimi bardzo ostrożnie i z szacunkiem. „Chyba rozmowa z tatą pomogła” – pomyślał.

Po powrocie do domu Ignaś postawił doniczkę z tulipanami na parapecie i pielęgnował je codziennie. A po kilku dniach pojawiły się też hiacynty w skrzynkach na balkonie. Teraz było już pewne, że nadeszła wiosna.

Po wysłuchaniu opowiadania dziecko odpowiada na pytania : Dokąd poszedł Ignaś z mamą i siostrą? Jakie eksponaty oglądał? Co wydarzyło się na wystawie? Co to jest wystawa? Jeśli to możliwe, dziecko wpisuje do internetowej przeglądarki grafiki hasło wystawa i podczas oglądania zdjęć stara się doprecyzować znaczenie pojęcia (wystawa malarska, rzeźby, kwiatów, mebli, zwierząt itp.). Czy w naszym przedszkolu  jest wystawa, a jeśli tak, to gdzie? Jak należy się zachowywać na wystawie lub w innym miejscu publicznym, czyli takim, do którego przychodzi wiele osób, np. w kinie, teatrze, muzeum?

Rodzic pokazuje zdania, np. Eksponaty podziwiamy, ale ich nie dotykamy. Dobry przykład dajemy – eksponaty szanujemy! Dziecko próbuje wspólnie je odczytać. Następnie recytuje jedno z tych zdań, rytmizując je w dowolny sposób (pomaga sobie klaskaniem, tupaniem, pstrykaniem na palcach itp.)

Zdania do czytania (klik)

4. „W drodze na wystawę” – zabawa ruchowa naśladowcza

Dziecko ruchem ilustruje opowiadanie:

Pewnego dnia dzieci z przedszkola wybrały się na wystawę rzeźb. Założyły buty (naśladuje zakładanie butów), kurtki (naśladuje zakładanie i zapinanie kurtek) i czapki (naśladuje nakładanie czapki). Pomaszerowały na przystanek autobusowy (maszeruje w rytmie podanym przez Rodzica np. klaskanie). Zaczekały na autobus (stoi kilka sekund), a gdy podjechał, wsiadły do niego (trzy kroki z wysokim unoszeniem kolan). Autobus ruszył (szybki trucht), ale co jakiś czas zatrzymywał się na różnych przystankach (zatrzymuje się na przerwę w rytmie). Gdy dojechały na miejsce, wysiadły z autobusu (trzy kroki z wysokim unoszeniem kolan) i weszły do muzeum (pięć kroków do przodu). Tam zdjęły czapki i kurtki i powiesiły na wieszakach (naśladuje zdejmowanie i wieszanie). Spacerowały pośród eksponatów (kroki w bardzo wolnym tempie), z uwagą im się przyglądały (mocne skręty głowy w prawo i lewo) i podziwiały (ruchy głową w kierunku ramienia w jedną i drugą stronę). Gdy już wszystko zobaczyły, założyły kurtki i czapki (naśladuje ubieranie się), poszły na przystanek (marsz), wsiadły do autobusu (3 kroki z wysokim unoszeniem kolan) i szybko pojechały w drogę powrotną (bieg w szybkim tempie). Wysiadły (trzy kroki z wysokim unoszeniem kolan) i pomaszerowały do przedszkola (marsz). Gdy zdjęły ubranie i buty (naśladuje czynności), zmęczone położyły się na dywanie (leżenie na plecach i 4 głębokie wdechy i wydechy).

5. Poznajemy literkę „f”

Zapraszam do obejrzenia poniższych filmów edukacyjnych:

Posłuchajcie teraz krótkiej piosenki o nowo poznanej literce – Piosenki dla dzieci ALFABET LITERA F – Klub Kaczki Niedziwaczki

A teraz spróbujcie wykonać karty pracy, które dla Was przygotowałam. Możecie je wykonywać słuchając i powtarzając słowa nowo poznanej piosenki. Zacznijcie od wodzenia palcem po śladzie karty z małą i wielką literką „f”(powtarzamy 2 – 3 razy) a następnie próbujemy pisać ją samodzielnie paluszkiem np. na dywanie, na blacie biurka, na nodze. Po wykonaniu tych ćwiczeń możecie zabrać się za pozostałe karty pracy. Oczywiście nie musicie wszystkiego zrobić od razu. Możecie je sobie rozłożyć na kilka dni

Litera F karty pracy do druku (klik)

  6. „Nasze dzieła” – zabawy matematyczne

Do tej zabawy potrzebne będą:

  • biała kartka, kolorowy tusz 
  • symetryczne rysunki, lusterka, komplety figur geometrycznych 
  • kolorowe kartki, ołówek, nożyczki, klej, mazaki 

Symetryczne obrazki (klik)

Zachęcam do samodzielnego wycinania przez dzieci wydrukowanych obrazków

– „Kleksy”

Dziecko składa na pół kartkę papieru i upuszcza na jedną z połówek kilka kropel kolorowego atramentu. Następnie zagina kartkę ponownie i mocno prasuje dłonią. Po chwili rozkłada i ogląda efekty, opowiada o tym, co powstało, co kleks przypomina, nadaje swojej pracy tytuł.

Zadajemy pytanie: Co zaobserwowałeś? Dziecko powinno dojść do tego, że prawa strona wygląda tak samo jak lewa. 

– „Symetryczne obrazki” – obserwacja efektów

Dajemy dziecku kilka symetrycznych obrazków przedstawiających np. serce, choinkę, stół, okno, balon, misia, postacie chłopca i dziewczynki, tulipan, stokrotkę. Dziecko składa wycięte kształty i sprawdza, czy lewa strona jest odbiciem prawej; upewnia się, przykładając do linii zgięcia lusterko. Następnie wśród przedmiotów w domu szuka takich, które są symetryczne, lub szuka w przedmiocie linii symetrii (można zapytać: W którym miejscu w samochodzie należy przyłożyć lusterko, by połowa samochodu wraz z odbiciem wyglądała tak samo jak cały samochód?). Na koniec dziecko szuka osi symetrii w figurach geometrycznych: kole, trójkącie, prostokącie, owalu, kwadracie (koło, owal, kwadrat, prostokąt jako figury z kilkoma osiami symetrii)

– „Tworzymy” – komponowanie z figur

Dziecko bierze po 1 kartce, składa na pół i ma za zadanie ułożyć kompozycję z figur geometrycznych tak, by po lewej stronie zagięcia wyglądała tak samo jak po prawej. Jeśli brakuje odpowiednich figur, dziecko odrysowuje je na kolorowym papierze, wycina i nakleja. Na koniec podpisuje pracę imieniem – tak jak potrafi 

Najlepszą zabawką wyjaśniającą zagadnienie osi symetrii jest kalejdoskop. Jeżeli dziecko ma go wśród swoich zabawek zachęcam do wspólnego oglądania kolorowych obrazków 

7. Teraz pora na relaks. Zapraszam Was na spacer po najbliższej okolicy – Szukanie oznak wiosny

Poproście kogoś dorosłego aby zabrał was na długi spacer do parku, lasu lub przydomowego ogrodu.  Zabierzcie ze sobą blok rysunkowy, kredki lub mazaki oraz lupę jeśli macie. Odszukajcie i narysujcie 2 różne wiosenne kwiaty. Ustalcie jak się nazywają, obejrzyjcie je pod lupą i jeśli potraficie zapiszcie ich nazwę oraz kolor. Jeśli nie, poproście o pomoc osobę dorosłą. Wsłuchacie się w śpiew ptaków i narysujcie 2 różne ptaki, zwróćcie uwagę jakie mają barwy, jakiej są wielkości, spróbujcie ustalić jak się nazywają i je podpisać.

Zachęcam do wysyłania zdjęć na naszego grupowego gmaila

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. „Kuchenni malarze” – dziecko na tacce z mąką lub kaszą manną rysuje palcem (najpierw z pomocą dorosłego a następnie samodzielnie) literkę „f” małą i dużą a następnie rysuje obrazki, których nazwy zaczynają się literką „f”
  2. Układanie obrazka z figur
    Dajemy dziecku obrazek domu oraz wycięty zestaw figur geometrycznych i prosimy aby ułożyło obrazek wg wzoru.
    Wersja trudniejsza – pokazujemy dziecku cały obrazek, prosimy żeby przez chwilę mu się przyjrzało, następnie kiedy dziecko jest gotowe, zasłaniamy obrazek. Zadaniem dziecka jest ułożenie go z pamięci.

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas „Deszczowej zabawy”- muzycznej rymowanki oraz zabawy ruchowo – naśladowczej „W drodze na wystawę” dziecko odwzorowuje gesty i ruchem ilustruje opowiadanie. Pomagamy podpowiadając gestami czynności i stosujemy kilkakrotne powtórzenia. Podobnie podczas porannej gimnastyki „Ruch to zdrowie”.
  2. Czytając opowiadanie „Wiosenna wystawa” – starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytać w wolnym tempie, z intonacją i w sposób wyraźny, a w rozmowie o treści opowiadanego tekstu stosować pytania pomocnicze i naprowadzanie. Poszerzając zasób słownictwa z zakresu tematyki zajęć „Na wystawie” wyjaśniajmy nieznane słowa (wystawa, muzeum, rzeźba, malarstwo).
  3. Poznając nową literę „Ff”- oglądamy z dzieckiem film edukacyjny z piosenką, naśladujemy dźwięk głoski f, wymieniamy wyrazy z głoską oraz próbujemy  wodzić palcem po śladzie karty z małą i wielką literką „f”(powtarzamy 2 – 3 razy) i  piszemy ją samodzielnie paluszkiem np. na dywanie, na blacie biurka. Następnie zgodnie z kierunkiem pisania spróbujmy ołówkiem ćwiczyć kreślenie litery w liniaturze.
  4. Przybliżając dziecku nowe pojęcie z zakresu matematyki „Symetria” w trakcie doświadczeń „Kleksy”, „Symetryczne obrazki” i „Tworzymy” – stosujemy kilkakrotne powtórzenia czytanych poleceń wykonania doświadczenia i pomagamy w przeprowadzeniu kroków czynności, podpowiadamy w obserwacji i czynnościach manualnych z atramentem, nożyczkami, figurami geometrycznymi. Wyjaśniamy nowe pojęcia: „oś symetrii”, „kształt owalny”, nazwy figur geometrycznych.
  5. Podczas spaceru „Szukanie oznak wiosny” zachęcamy dziecko do skupienia się na okolicy, pomagamy w obserwacji terenu, zadajemy pytania i naprowadzamy zgodnie z tematyką ćwiczenia. Następnie w domu dziecko rysuje 2 wiosenne kwiaty i 2 ptaki, próbuje je pokolorować i podpisać. Zachęcamy do rozmowy o oznakach wiosennych w przyrodzie, zadajemy pytania i przywołujemy własne wspomnienia z obserwacji.
  6. Starajmy się stosować pozytywne wzmocnienia (pochwały, radość z wykonanej i dokończonej czynności przez dziecko), stwarzajmy dziecku okazje do odczuwania przez niego satysfakcji i sukcesu.

Dziękujemy z wytrwałą pracę i życzymy Wam słonecznego dnia i duuużo uśmiechu 

 

Czwartek  08.04.2021 

Tematyka: Na koncercie

Dzień dobry kochane dzieci!

Jeżeli zjadłyście już śniadanie i umyłyście zęby to zapraszamy Was do wspólnej zabawy i nauki

  1. Zaczniemy od porannej gimnastyki

2. A teraz lubiana przez was zabawa „Przyleciała mucha..”

3. „Na koncercie” – rozmowa z dziećmi

Rodzic odtwarza fragmenty filmów przedstawiających zachowanie widzów na koncercie w filharmonii, na koncercie rockowym i na koncercie plenerowym 

Ukierunkowuje obserwację pytaniami: W jakich miejscach mogą odbywać się koncerty? Jak zachowują się ludzie na każdym z koncertów? W jaki sposób okażemy artystom, że szanujemy ich muzykę? W jaki sposób widzowie mogą pokazać, że koncert im się bardzo podobał?

4. „Na koncercie” – zabawy muzyczno-ruchowe

  •  „Wycieczka” – zabawa ruchowa

Dziecko porusza się zgodnie ze słyszanym akompaniamentem: marsz, bieg, podskoki

  • „Na koncercie” – zabawa improwizacyjna, rozmowa.

Dziecko słucha nagrań 2 rodzajów dźwięków – nagrania orkiestry kameralnej i zespołu rockowego – tańczy przy nich dowolnie. Po wysłuchaniu opowiada, czym różniły się te dwie melodie, jaki miały charakter – do czego zapraszały

  •  „Instrumenty w orkiestrze” – zabawa słuchowa.

Rozkładamy przed dzieckiem zdjęcia instrumentów (gitara, akordeon, skrzypce, trąbka, kontrabas, harfa, flet poprzeczny, perkusja) i odtwarzamy ich dźwięki, nie podając nazwy instrumentu. Dziecko odgaduje nazwę i kładzie właściwą etykietę pod obrazkiem. 

Instrumenty muzyczne (klik)

Jeżeli jest możliwość wydrukowania obrazków i napisów z powyższego linku to zachęcam do zaangażowania dzieci w wycinanie ich

5. „Koncert i koncert” – zabawa ruchowa

 Dziecko podczas utworów granych przez zespół rockowy dynamicznie porusza się w dowolny sposób; gdy usłyszy orkiestrę symfoniczną, siada spokojnie i porusza delikatnie głową

6. Zabawa na świeżym powietrzu „Koncert w plenerze” – zabawa twórcza

 Dziecko na terenie wyznaczonym przez Rodzica szuka elementów, z których będzie mogło wydobywać dźwięki przez uderzanie, pocieranie, tupanie itp. Śpiewa ulubioną  piosenkę akompaniując sobie w wybrany przez siebie sposób

Na zakończenie popatrzcie, w jaki sposób wasza koleżanka Ola namalowała kompozycję kwiatowo – owocową. Przekazuję wam również od niej pozdrowienia :-)💕

 

 

 

Gratuluję ci Olu chęci do pracy oraz jej efektów!👍😊

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. Proszę o wykonanie z dzieckiem kart pracy zawartych w poniższym linku

Karty pracy (klik)

2. Ćwiczenia usprawniające funkcje słuchowe

  • Wymawianie wyrazów z przeciąganiem samogłosek (ocet, igła, buty, dywan, sobota, koło) 
  • Co słyszysz na początku w wyrazach: autobus, ul, agrest, indyk, ulica, orzech, ptaki, buty, dom, krzew, zwierzę

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas dzisiejszych kilku zabaw muzyczno – ruchowych „Wycieczka”, „Na koncercie” oraz „Koncert i koncert” zadbajmy o skupienie i zaangażowanie słuchowej uwagi dziecka. Dziecko w zabawie odwzorowuje gesty, ruchem ilustruje rodzaje muzyki, różnicuje dźwięki i stosuje ruchy naprzemienne.  Pomagamy podpowiadając gestami czynności i stosujemy kilkakrotne powtórzenia. Podobnie podczas porannej gimnastyki i zabawy „Przyleciała mucha”. Rozmawiamy o zauważonych różnicach w tempie i natężeniu w dźwiękach muzycznych.
  2. Po obejrzeniu 3 filmów „Na koncercie” postarajmy się w rozmowie o ich treści stosować pytania pomocnicze, ukierunkowanie i naprowadzanie. Poszerzając zasób słownictwa z zakresu tematyki zajęć o rodzajach gatunków muzycznych i instrumentów wyjaśniajmy nieznane słowa obrazując obrazkami i etykietkami.
  3. Przybliżając dziecku nowe pojęcia w kategorii „Instrumenty muzyczne” w trakcie zadawania zagadek pomagamy w przygotowaniu rysunków i etykiet, podpowiadamy w obserwacji słuchowo – wzrokowej podczas odtwarzania brzmienia muzycznego.
  4. Podczas spaceru „Koncert w plenerze” zachęcamy dziecko do skupienia się na okolicy, pomagamy w obserwacji terenu, zadajemy pytania i naprowadzamy zgodnie z tematyką ćwiczenia o muzyce.

Piątek 09.04.2021

Tematyka: Malujemy muzykę

Witam Was w piątek!

Oto kilka propozycji na dziś:

  1. Na początek  znana Wam zabawa muzyczno – ruchowa „Do góry i na dół”

2.  Batti Strauss – Deszczowa zabawa -muzyczna rymowanka – utrwalenie

3. Utrwalmy teraz nowo poznaną literkę

4. Poćwiczmy czytanie

5. „Wiosenny krajobraz z brzozami” – zabawa muzyczno-plastyczna

Potrzebne materiały: kartki, kredki farby, pędzelek, muzyka klasyczna, kolorowy karton, patyczki do uszu

Dziecko ma rozłożone na stoliku kartki, farby plakatowe, ale mocno rozwodnione, pędzle. Wyjaśniamy: Za chwilę usłyszysz muzykę. Zamień pędzel w tancerza, którzy przy tej muzyce będzie tańczyć, a przy okazji malować linie, wzory i inne esy-floresy. Do każdego koloru jest jeden pędzel – wybierz dla siebie pierwszy kolor. Podczas trwania muzyki nie dobieramy farby – tancerz nie może przerywać tańca. Rodzic puszcza utwór muzyki klasycznej, np. „Taniec Eleny” M. Lorenca lub „Wiosna” A. Vivaldiego, a dziecko maluje. Gdy praca schnie, wydziera z białego papieru paski o szerokości 2–3 cm różnej długości i komponuje z nich pień brzozy – czarną kredką rysuje krótkie kreski. Kompozycję nakleja na kolorowy karton. Na koniec pęczkami patyczków do uszu maczanymi w jasnozielonej gęstej farbie plakatowej stempluje delikatnie liście.

6. „Kapela Jasia” – zabawa grafomotoryczna

Do tej zabawy potrzebne będą: tacki, kasza manna

Rodzic pokazuje wzory, a dziecko ćwiczy rysowanie każdego, z wolną recytacją fragmentu, do którego wzór się odnosi. Po kilkakrotnym narysowaniu razem z Rodzicem śpiewa i rysuje na tacce z kaszą manną wzory:

1.

Zebrał cudną Jaś kapelę,              Podczas zwrotek dzieci rytmicznie klaszczą prawą

Jakich w świecie jest niewiele.     dłonią raz w swoją lewą dłoń i raz w lewą dłoń sąsiada

Są tam skrzypce, są tam basy,     ( na każde słowo przypada jedno klaśnięcie)

Cóż to będą za hałasy!

Ref.:

Dylu, dylu na badylu,     |-|-

Firli, firli, plum,               ^^  

plum.                                   ..

Fiku-miku na patyku,       

Tralalala,                  ∩∩ 

bum, bum, bum                |||

2.

Na skrzypeczkach Jaś wygrywa,

Nowych gości wciąż przybywa.

Na skrzypeczkach i na basach

Przygrywają jak na wczasach.

Ref.: Dylu, dylu…

7.„Artystyczna woda” – doświadczenie

Potrzebne będą:

papierowe ręczniki, woda w dzbanku, farby lub kolorowe tusze, kredki, marker, szklanki, kartki

Do 3 szklanek należy nalać wody tak, by sięgała do 2/3 wysokości szklanki. Zaznaczyć na szklankach poziom wody czarnym markerem. Wodę w każdej szklance zabarwić innym kolorem farby. Ustawić szklanki w szeregu tak, by co druga była pusta. Z ręczników należy zwinąć sznurki i połączyć nimi szklanki w szeregu. Niech dziecko narysuje, jak wygląda doświadczenie – 6 prostokątów, co drugi kolorowy, na górze połączone je liniami. Dziecko co jakiś czas sprawdza co się dzieje z wodą, rysując efekty. Na koniec podsumowujemy wspólnie swoje obserwacje.

8. Pora teraz na ćwiczenia gimnastyczne

Praca w ramach Pomocy Psychologiczno – Pedagogicznej:

  1. Ćwiczenia koordynacji wzrokowo-ruchowej: zabawy z plasteliną – toczenie jedną ręka kuleczek, drugą  wałeczków 
  2. Ćwiczenia usprawniające funkcje wzrokowe, ćwiczenie spostrzegawczości: pokazujemy dziecku rysunek i mówimy: zapamiętaj jak najwięcej szczegółów, masz na to kilkanaście sekund, a następnie zasłaniamy obrazek i prosimy dziecko aby powiedziało to, co było na obrazku

Obrazki (klik)

3. Ćwiczymy kolory, figury oraz liczenie:

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych:

  1. Piątkowy poranek zaczynamy od zabawy muzyczno – ruchowej „Do góry i na dół” i „Deszczowej zabawy” Batti Strauss – dziecko odwzorowuje gesty i ruchem ilustruje słowa. Pomagamy podpowiadając gestami czynności oraz  stosujemy większą ilość powtórzeń utworu.  
  2. Po obejrzeniu 2 filmów edukacyjnych „Ubu poznaje literkę F” oraz „Alfabet dla dzieci” utrwalamy nową literę F f  drukowaną i pisaną poprzez: rozpoznawanie, nazywanie/czytanie w sylabach oraz pisanie w liniaturze. Pamiętajmy o prawidłowym chwycie narzędzia pisarskiego. Czytanie ćwiczymy na przykładzie filmu – składamy głoski wymawiając (litery czytając) i składamy w słowo/wyraz (głoskowanie).
  3. Podczas zabawy muzyczno – plastycznej „Wiosenny krajobraz z brzozami” zadbajmy o skupienie i zaangażowanie  słuchowej uwagi dziecka. Dziecko podczas wsłuchiwania się w dźwięki maluje farbami i patyczkami obraz, a następnie wydziera papier. Pamiętamy o chwycie pędzla. Ćwiczenie usprawnia napięcie mięśniowe w palcach, chwyt palców i sprawność manualną.
  4. „Kapela Jasia” to ciekawe ćwiczenie funkcji grafomotorycznej oraz wyobraźni. Rozwija kanał wzrokowo – słuchowo – dotykowy. Zachęcajmy dziecko do odwzorowywania wzorów graficznych, ale też do twórczości własnej.
  5. Dzieci lubią doświadczenia z zakresu nauk ścisłych, a „Artystyczna woda” to ciekawe ćwiczenie. Pomagamy w przygotowaniu przedmiotów do doświadczenia, podpowiadamy w obserwacji oraz przypominamy słownictwo, a znaczenie słów nowych wyjaśniamy: „co drugi”, „w szeregu”, „prostokąt”, „wysokość”, „miarka”.
  6. Utrwalamy znajomość kolorów, liczenia, kształtów, a także pamięć wzrokową i spostrzeganie (zabawa w memory).

Dziękuję wam bardzo za wytrwałość i chęci do pracy. Pomóżcie posprzątać swoje miejsce pracy. Zasłużyliście na odpoczynek. Życzę wam miłego i słonecznego weekendu👍😊

 

Poniedziałek 29.03.2021

Tematyka: Co to jest tradycja?

Dzień dobry Kochane Motylki!

Mam nadzieję, że dobrze Wam się spało i jesteście wypoczęte. Zjedzcie teraz pożywne śniadanie i umyjcie zęby. Jeżeli już wszystko zrobiłyście to zapraszam do wspólnej zabawy i nauki.

 W tym tygodniu będziemy  mówić o tradycjach związanych ze Świętami Wielkanocnymi

Oto kilka propozycji na dziś:

  1. Na początek  znana Wam zabawa muzyczno – ruchowa „Do góry i na dół”

2. A teraz ćwiczenia poranne przy muzyce – „Kreślimy kółeczka”

3. „Zupa nic” – rozmowa o tradycji na podstawie opowiadania Joanny Chmielewskiej

 

– Cześć. Ale u was ładnie pachnie – powiedziała Gabi, gdy tylko Zuzia otworzyła jej drzwi.

– Anka wraca z wycieczki i będzie zupa nic – wyjaśniła Zuzka.

– Twoja siostra nie lubi zup? – spytała Gabrysia, kiedy już siedziały na poduchach w pokoju Zuzi i chrupały orzeszki.

– Lubi.

– To dlaczego nie będzie zupy?

– Jak to nie będzie? – zdziwiła się Zuzka.

– Przecież mama właśnie gotuje.

– Ale mówiłaś, że będzie zupa nic, czyli nie będzie zupy.

– Będzie. Mama gotuje zupę nic. Dlatego tak pachnie wanilią.

Gabrysia nie wiedziała, czy Zuzka mówi prawdę, czy żartuje. Nigdy nie słyszała o zupie nic. Zupa z wanilią? Waniliowe mogą być lody, ciasto, deser, ale zupa?

– Nigdy nie jadłaś zupy nic? – spytała zaskoczona Zuzia. – Nie. Naprawdę jest taka zupa?

– No pewnie. Mniam… Wszyscy ją lubimy: ja, mama, Anka, a najbardziej tata. Gabi przełknęła ślinę. Gdyby tak mama Zuzi dała jej spróbować trochę tej niezwykłej zupy, chociaż jedną łyżkę…

– Kiedy tata pracował za granicą, mówił, że najbardziej tęskni za rodziną i za zupą nic – opowiadała Zuzia.

– I jak przyjechał na Wielkanoc, to mama zrobiła bigos, sałatkę, jajka w majonezie, sernik, a specjalnie dla taty ugotowała jeszcze zupę nic. Tacie tak smakowała ta zupa, że ciągle sobie dolewał i dolewał. Potem już zawsze kiedy przyjeżdżał, mama ją gotowała. A jak mama wracała z sanatorium, Anka z tatą też postanowili na powitanie zrobić zupę nic. Pierwszy raz w życiu ją gotowali. Mleko im się przypaliło, zalało całą kuchenkę, musieli je wylać, wyczyścić wszystko i gotować od początku. Mamy zupa jest lepsza, ale tamtą też dało się zjeść. A mama jak się ucieszyła! Tylko dziwiła się trochę, skąd ten zapach spalenizny w domu. I teraz zawsze jak ktoś z nas wraca z wyjazdu do domu, to na powitanie jest zupa nic. No i oczywiście na Wielkanoc też. To taka nasza rodzinna tradycja.

– A nasza rodzinna tradycja wielkanocna to żurek z jajkiem i białą kiełbasą. Bo u mamy w domu jadło się żurek z kiełbasą, a u taty z jajkiem, więc teraz robimy i z jajkiem, i z kiełbasą, żeby każdy miał to, co lubi.

– Gabi uśmiechnęła się na to wspomnienie i aż przełknęła ślinę.

– A ta zupa nic jest słodka? – zapytała po chwili zaciekawiona.

– Słodka. Chciałabyś spróbować?

– No pewnie.

– To chodź!

– Zuzka pociągnęła koleżankę za rękę do kuchni.

– Mamo, bo Gabi nigdy nie jadła zupy nic. Dasz jej trochę?

Mama się uśmiechnęła.

– Dam, tylko niech ostygnie. Ty pewnie też byś chciała?

Zuzka pokiwała głową.

– Jakby ciebie nie było, musiałabym czekać ze zjedzeniem zupy na Ankę, a to jeszcze parę godzin – szepnęła Gabrysi na ucho. Zupa nic była zimna, słodka i pachniała świętami. Smakowała jak roztopione waniliowe lody. A pływające w niej delikatne chmurki z piany przypominały Gabrysi te, które widziała za oknami samolotu, kiedy wracała z wakacji do domu.

Po wysłuchaniu opowiadania dzieci wymieniają bohaterów i opowiadają kolejne zdarzenia.

Zadajemy pytania: Co było tradycją w domu Zuzi? Czym waszym zdaniem jest tradycja? Podajcie przykłady tradycji. Jakie tradycje pielęgnujecie w swoich domach? Jakie znacie tradycje związane z naszym regionem/miastem? Czy w naszej grupie jest coś, co może być tradycją? (codzienna powitanka, wspólne robienie laurki dla solenizanta, jubilata itp.). Czy tradycje należy przekazywać dalej? Czy można tworzyć nowe tradycje i w jaki sposób? 

4. Zapraszam do zapoznania się tradycją Świąt Wielkanocnych na podstawie filmu edukacyjnego „Tradycje Wielkanocne”

5. Zabawa ruchowa z elementem równowagi „Spacer z pisanką”

Do tej zabawy potrzebna będzie kartonowa pisanka – pokolorowana i wycięta przez dziecko. Następnie należy ją odrysować na sztywniejszą kartkę np. z bloku technicznego

pisanka(klik)

Dziecko maszeruje wysoko unosząc kolana. Na sygnał Rodzica (klaśnięcie), dziecko staje na jednej nodze, kładąc sobie kartonowe jajko na kolanie drugiej nogi (uniesionej w górę). Następnie zamieniamy nogi i powtarzamy to ćwiczenie kilka razy. Maszerując, dziecko trzyma kartonową pisankę na głowie

6.  „Jajko” – masażyk na podstawie rymowanki B. Gawrońskiej

Do tej zabawy zaproście Rodziców lub rodzeństwo

 Musicie usiąść jedna osoba za drugą tak, by można było sobie wzajemnie rysować po plecach. Wszyscy jednocześnie mówią wierszyk i wykonują takie same ruchy symetrycznie po obu stronach pleców. Zabawę powtarzamy kilka razy, za każdym razem zmieniając kierunek koła (obrót o 180 stopni ).

„Jajko” Beata Gawrońska

Idzie jajko pod górę,         /kroczymy palcami po plecach drugiej osoby z dołu do góry/

Zawadziło o chmurę         /delikatnie łapiemy opuszkami palców jej uszy/

Na dół się stoczyło,           /po obu stronach pleców rysujemy pętelki z góry na dół/

Całe się rozbiło.                 /obiema rękami rysujemy koła na dole pleców/

7.  „Przedświąteczne remanenty” – zabawa matematyczna

Do tej zabawy potrzebne będą: sznurek, miarka o długości 1 m, kratownice (kartka z powiększoną kratką), ołówek lub mazak

Dziecko ma za zadanie:

  • zmierzyć długości każdego boku dywanu i narysować go na kratownicy
  •  zmierzyć wielkość stolika lub ławy i narysować go na kratownicy

Przed rozpoczęciem zadania kładziemy na sznurek, miarkę o długości 1 m i kratownicę.

Dziecko wspólnie z Rodzicem ustala, jak mierzyć i co będzie mu potrzebne – kratownica, kredka lub ołówek, miarka. Pytamy, jak inaczej można zmierzyć długości (krokami, stopami). Dziecko podaje różne pomysły. Wspólnie z Rodzicem ustala, jak zapisywać pomiary – np. 1 metr/krok/stopka to jedna kratka, po której boku należy narysować linię. Dziecko wykonuje zadanie. Na koniec podaje wyniki i je porównuje 

8. Spróbujmy teraz rozwiązać kilka zagadek wielkanocnych

9.  Na zakończenie proponuję zabawę wyciszającą „Budujemy ciszę”, którą dzieci dobrze znają

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych:

  1. Podczas zabawy muzyczno – ruchowej „Do góry i na dół” oraz zabawy wyciszającej „Budujemy ciszę” starajmy się wykonywać układy choreograficzne stojąc naprzeciw twarzą do dziecka oraz stosujemy większą ilość powtórzeń utworu. Starajmy się zadbać o nieprzeciążanie nadmiarem innych bodźców zmysłowych zakłócających zabawę oraz o stosowanie przerw.
  2. Czytając zagadki i opowiadanie „Zupa nic” – starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytać w wolnym tempie i w sposób wyraźny, stosować powtórzenia oraz zadawać pytania pomocnicze, także poparte gestem.
  3. Przybliżając dziecku nowe pojęcia z zakresu matematyki („Przedświąteczne remanenty”) starajmy się pomóc wytłumaczyć z wykorzystaniem konkretu czyli przedmiotów rzeczywistych z otoczenia (kredki, piłeczki). Dziecko wtedy łatwiej zapamiętuje i rozumie nowe pojęcia ( elementy liczenia, porównywanie wielkości, wysokości i długości).
  4. Czytając opowiadanie starajmy się zadbać o odpowiednio dostosowaną intonację i barwę głosu, gdyż w połączeniu z treścią tekstu dziecku łatwiej rozpoznawać emocje i odczucia postaci oraz analizować treść pod kątem stanów emocjonalnych. Starajmy się akcentować najważniejsze treści materiału, odwoływać się do przykładów.
  5. Podczas przybliżania dziecku zwyczajów i obrzędów związanych z tematyką Świąt Wielkanocnych „Co to jest tradycja?” poszerzajmy jego zasób słownictwa oraz wyjaśniajmy nowe nieznane słowa i symbolikę świąteczną. W trakcie rozmów opowiadajmy o naszych rodzinnych obyczajach i historiach związanych z czasem wiosny i Wielkanocy.
  6. Starajmy się stosować pozytywne wzmocnienia (pochwały, radość z wykonanej i dokończonej czynności przez dziecko), stwarzajmy dziecku okazje do odczuwania przez niego satysfakcji i sukcesu. Chwalmy dziecko za najmniejsze sukcesy.

 

Dziękuję za wspólną zabawę i życzę Wam miłego dnia 😊👍

 

Wtorek 30.03.2021

Tematyka: Geometryczne porządki

Witam Was we wtorek kochane starszaki!

Oto kilka propozycji na dziś:

  1. Na miły początek zapraszam do lubianej przez Was zabawy „Przyleciała mucha..”

2. A teraz czas na poranną gimnastykę

Rozruszaliśmy już nasze ciało więc pora teraz na gimnastykę naszego umysłu

3.  „Geometryczne porządki” – zabawy matematyczne

Do tej zabawy potrzebne będą:

  • figury geometryczne: kilka owali w różnych wielkościach i kolorach oraz inne figury geometryczne (kwadrat, koło, prostokąt, trójkąt), podkładka np. taka, która kładziemy na stół 
  • zdjęcia (okno, waga, arbuz, lalka, woda, mapa, klucz), cyfry 1- 4
  • lusterko
  • guma do skakania

Figury geometryczne, cyfry oraz obrazki okna, wagi, arbuza, lalki, mapy, klucza dziecko może wykonać samo 

 – „Figury” – rozwiązywanie zagadek.

 Figury geometryczne rozkładamy w różnych miejsca pokoju. Dziecko słucha zagadek, a gdy zna rozwiązanie, nie podaje go, tylko wyszukuje  odpowiednią figurę i układa ją przed sobą na podkładce. 

Cztery kąty proste i jeszcze do tego, cztery równe boki, co to jest, kolego? (kwadrat)

Ma je auto, rower, motor, hulajnoga ma je też. Jaka będzie to figura, na pewno już wiesz. (koło)

By zbudować tę figurę, weź patyczki trzy. Połącz je końcami z sobą i jej nazwę powiedz w mig. (trójkąt)

Dwa są długie, a dwa krótkie, w sumie cztery boki ma. Cztery kąty, wszystkie proste, czy wiesz, jak się nazywa? (prostokąt)

– „Owal” – zapoznanie z kształtem.

Dziecko rozwiązuje zagadkę obrazkowo-słuchową. Następnie dostaje uporządkowany szereg zdjęć (okno, woda, mapa, klucz), a pod każdym są cyfry, oznaczające, którą głoskę z wyrazu dziecko ma wybrać (okno – 4, woda – 1, mapa – 2, klucz – 2). Z wybranych głosek tworzy słowo. Prosimy, aby dziecko odszukało w pokoju wszystkie owale i wszystko to, co jego zdaniem może mieć owalny kształt. Następnie szuka figur (owale) ukrytych przez Rodzica . Sprawdza palcem kształt, opowiada o nim. Mówi, w czym jest podobny, a czym różni się od innych figur.

– „Figury przeglądają się w lusterku” 

Dziecko kładzie wskazaną figurę na podkładce i przykładając lusterko, obserwuje zmiany. Następnie prosimy aby wzięło kwadrat i przyłożyło do lusterka tak, by wyglądał jak prostokąt; potem wzięło prostokąt i przyłożyło tak, by wyglądał jak kwadrat, a na koniec trójkąt, by wyglądał jak kwadrat.

– „Figury” – zabawa w przestrzeni 

Do tej zabawy zapraszamy wszystkich chętnych domowników (im więcej, tym lepiej). Z gumy do skakania należy utworzyć wszystkie poznane figury geometryczne. Gumę należy trzymać na kostkach (tak jak do gry w gumę). Rodzic czuwa nad uwzględnianiem cech figur – właściwe kąty, długości boków. Na koniec poleca zbudować koło i owal – jest to najtrudniejsze zadanie, aby je wykonać należy zatrudnić jak najwięcej domowników. Jeżeli dziecko samo nie wpadnie na ten pomysł należy mu to zasugerować

4. Zapraszam teraz do wykonania pisanki z bibuły

Do przygotowania pisanki potrzebne będzie styropianowe jajko oraz róznokolorowa bibuła skręcona w sznurki

Instrukcję wykonania takiej pisanki znajduję się w filmiku poniżej:

5. Zabawa przy piosence wielkanocnej „Zając długie uszy ma”

Zapraszam do posłuchania piosenki, zapoznania się z jej tekstem a następnie do wspólnej zabawy

Zając długie uszy ma
trala la, trala la
Nosek słodki oczka dwa
chopsa, chopsa, sa.
Każdy zając skacze – hop!
Hop! Hop! Hop! Hop! Hop! Hop!
Jeden skok.
Drugi skok
Teraz wszyscy: hop!
 

6. Pora teraz na ćwiczenia gimnastyczne

7. Na zakończenie „Lekcja ciszy”

Dziecko układa na podłodze za pomocą taśmy malarskiej lub sznurka duży owal. Przy dźwiękach muzyki relaksacyjnej, w ciszy, dziecko (można tez zaprosić do tej zabawy pozostałych domowników) idzie stopa za stopą po obwodzie ułożonego kształtu

 

 

Dziękuję za wspólną zabawę. Teraz możecie się pobawić w swoje ulubione zabawy😉. Nie zapomnijcie też pomóc troszkę Rodzicom w przedświątecznych przygotowaniach 😊

Zapraszam do chwalenia się swoimi pisankami. Zdjęcia można wysyłać na naszego grupowego gmaila przedszkole21.6latki@gmail.com

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas zabaw rytmicznych „Przyleciała mucha” oraz „Zając długie uszy ma” starajmy się zadbać o nieprzeciążanie nadmiarem innych bodźców zmysłowych zakłócających zabawę. W trakcie ćwiczeń starajmy się wykonywać układy choreograficzne stojąc naprzeciw twarzą do dziecka oraz stosujemy większą ilość powtórzeń utworu oraz gestów.
  2. Poranna gimnastyka doskonale usprawnia umiejętności lokomocyjne i nielokomocyjne naszego dziecka, ale powinna być dostosowana do jego indywidualnych możliwości i odbywać się w asekuracji rodzica.
  3. W trakcie zadań manualnych przy wykonywaniu pracy plastycznej „Pisanka z bibuły” i „Geometryczne porządki” wydłużajmy dziecku czas samodzielnej pracy, pomagajmy w doskonaleniu posługiwania się nożyczkami, cięciu po liniach, dokładnym sklejaniu elementów, skręcaniu bibuły, wycinaniu cyfr i obrazków.
  4. W trakcie zabaw matematycznych „Figury”, „Figury przeglądają się w lusterku” i „Owal” starajmy się mówić wolno i wyraźnie oraz stosować powtórzenia, aby dziecko nie miało problemu ze zrozumieniem wypowiedzi złożonych. Można stosować podpowiedzi naprowadzające słowne i z użyciem gestów oraz wyjaśniać krok po kroku zasady ćwiczenia.
  5. Pamiętajmy o pozytywnych zachętach i chwalmy dziecko za najmniejsze sukcesy.
  6. Proponuję do powtórzenia naszą piosenkę dobrze znaną dzieciom z grupy „Motylki” i z zajęć edukacyjnych na temat Integracji: „Mam przyjaciela”. Pamiętajcie o gestach towarzyszących piosence.

 

 

Czwartek 01.04.2021

Tematyka: Symbole Świąt Wielkanocnych

Dzień dobry drogie Motylki!

Witam Was w pierwszy dzień nowego miesiąca – kwietnia. Mam nadzieję, że macie dużo energii i chęci do zabawy, bo przygotowałam dziś dla Was dużo ciekawych zabaw

  1. Na początek, aby pobudzić troszkę nasz umysł proponujemy wykonanie wam kilku zabaw  wg.P. Dennisona – ruchy naprzemienne. Oto instrukcja jak je wykonać:

2. A teraz przy okazji codziennej chwili z kartką z kalendarza spróbujmy nauczyć się wiersza o  miesiącu kwietniu 

„KWIECIEŃ CIEPŁY, KWIECIEŃ ZIMNY”

Proszę pana niech pan powie,
czy ten kwiecień ma źle w głowie?
Raz jest zdrowy, raz z katarem
i tak chodzi lat już porę.

Kwiecień ciepły, kwiecień zimny
czy wy o tym dzieci wiecie,
raz w kożuchu raz w sandałach
chodzi taki kwiecień plecień.

Proszę pani od pogody,
czy ten kwiecień nie chce zgody?
Sypie śniegiem, słońcem praży,
deszcz i burza też się zdarzy.

3. Posłuchajcie teraz piosenki „Znaki Wielkanocy”

 

Te mazurki ozdobione migdałami

Te koszyki wypełnione pisankami

Te baranki ulepione z marcepanu

Bazie kotki od staruszki ze straganu

To są znaki tradycyjnej Wielkanocy

Kiedy życie się odradza do swej mocy

To znaki rozbudzonej świeżo wiosny

Świat się staje znów zielony i radosny

Świat radosny! Radosny! Świat radosny!

Te palemki od bibuły kolorowe

Baby z lukrem wyrośnięte, bo drożdżowe

No a potem jeszcze lany poniedziałek

Śmigus dyngus pełen mokrych niespodzianek

– Rozmowa na temat treści piosenki

Dzieci odpowiadają na pytania, np. Czym były ozdobione mazurki? Co to są mazurki? Czym były wypełnione koszyczki? Z czego były ulepione baranki? Co to jest marcepan? Jakie są znaki Wielkanocy?

– Ćwiczenia dykcji

Rytmiczna (połączona z klaskaniem np. o uda, kolana, ramiona, brzuch, głowę lub tupaniem) recytacja słów piosenki na zmianę. Najpierw mówi Rodzic a dziecko powtarza. Następnie powtarzamy wersami tzn. np. I wers Rodzic, II wers – dziecko itd. 

4.  Jajko” – masażyk na podstawie rymowanki B. Gawrońskiej (zabawa z poniedziałku)

„Jajko” Beata Gawrońska

Idzie jajko pod górę,         /kroczymy palcami po plecach drugiej osoby z dołu do góry/

Zawadziło o chmurę         /delikatnie łapiemy opuszkami palców jej uszy/

Na dół się stoczyło,           /po obu stronach pleców rysujemy pętelki z góry na dół/

Całe się rozbiło.                 /obiema rękami rysujemy koła na dole pleców/

5 Zabawa ruchowa z elementem równowagi „Spacer z pisanką”

Do tej zabawy potrzebna będzie kartonowa pisanka – pokolorowana i wycięta przez dziecko. Następnie należy ją odrysować na sztywniejszą kartkę np. z bloku technicznego

pisanka(klik)

Dziecko maszeruje wysoko unosząc kolana. Na sygnał Rodzica (klaśnięcie), dziecko staje na jednej nodze, kładąc sobie kartonowe jajko na kolanie drugiej nogi (uniesionej w górę). Następnie zamieniamy nogi i powtarzamy to ćwiczenie kilka razy. Maszerując, dziecko trzyma kartonową pisankę na głowie

6. „Niespodzianki w koszyku” – zabawa sensoryczna, rozmowa na temat symboliki Wielkanocy.

Do tej zabawy potrzebne będą: koszyk, koc/ chustka, palma wielkanocna, jajko, baranek z cukru, dowolne przedmioty niezwiązane z Wielkanocą

Stawiamy przed dzieckiem przykryty koszyk, w którym są różne przedmioty: palma wielkanocna, jajko, baranek z cukru lub ciasta i 2 lub 3 dowolne rzeczy niezwiązane z Wielkanocą, np. lalka, samochód. Dziecko sięga do koszyka i bez wyjmowania stara się określić, co to za przedmiot. Gdy wszystkie przedmioty zostaną nazwane, dziecko wybiera te, o których była mowa w poznanej wcześniej piosence. Wyjaśniamy dziecku znaczenie każdego z symboli świąt: jajko – nowe życie, odrodzenie; baranek – symbol Jezusa Chrystusa, jego ofiary; palma – pamiątka wjazdu Jezusa do Jerozolimy

7. Zapraszam do obejrzenia filmu edukacyjnego pt. „Tradycyjny koszyczek wielkanocny”

Po obejrzeniu filmu przypominamy dziecku jeszcze raz znaczenie poszczególnych symboli wielkanocnych 

8. Na zakończenie zabawa wyciszająca wg. Batti Strauss „Idzie pająk”

A teraz możecie się pobawić w swoje ulubione zabawy. Nie zapomnijcie pomóc Rodzicom w porządkowaniu waszego miejsca pracy 👏. Życzymy Wam mile spędzonego dnia 😊

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych 

  1. Podczas zabawy wg. Metody P.Dennisona z wykorzystaniem ruchów naprzemiennych starajmy się wykonywać ćwiczenie dokładnie, wolno i zgodnie ze słowną instrukcją oraz stosujemy większą ilość powtórzeń  oraz gestów.
  2. Ucząc się wiersza „Kwiecień ciepły, kwiecień zimny” starajmy się utrzymywać kontakt wzrokowy z dzieckiem, czytajmy w wolnym tempie i wyraźnie dzieląc słowa na sylaby i zaznaczając każdą sylabę klaśnięciem w dłonie. Stosujmy kilkakrotne powtórzenia i w ciągu dnia możemy wielokrotnie powracać do słów nowego wierszyka. Możemy w wolnej chwili poprosić dziecko o narysowanie treści wiersza o miesiącu kwietniu.
  3. Słuchając nowej piosenki „Znaki Wielkanocy” powtarzajmy z dzieckiem słowa kilkakrotnie i rozmawiajmy o tym, co dziecko usłyszało i zapamiętało. Rodzic mówi, a dziecko powtarza – to doskonały sposób na rozwijanie słuchowej pamięci werbalnej potrzebnej do nauki czytania.
  4. Każde dziecko lubi zabawy w zgadywanki – a ta dzisiejsza dotyczy i zabawy i ćwiczenia sensorycznego „Co jest w koszyczku?” Rozpoznawanie przez dotyk uruchamia wyobraźnię i stanowi źródło radości, a połączone z rozmową  na temat tradycji wielkanocnych może być dla wszystkich fajną zabawą (powtórka z symboliki wielkanocnej).
  5. Na koniec zabawa wyciszająca w Masażyk „Jajko” i „Idzie pająk” – dziecko naśladuje rytmiczne i powtarzające się gesty oraz słowa przy akompaniamencie muzycznym. Doskonałe zabawy usprawniają koordynację wzrokowo – ruchową i poprawiają motorykę dużą i małą dziecka.

 

 

Piątek 02.04.2021

Tematyka: Przygotowania do Wielkanocy

Witam Was kochane „Motylki”

Pozdrawiamy Was serdecznie i zapraszamy do wspólnej zabawy i nauki

  1. Na początek rozgrzewka muzyczno – ruchowa

2. Chwila z kartką z kalendarza  – powtórzmy wiersz o  miesiącu kwietniu 

„Kwiecień ciepły, kwiecień zimny”

3. Posłuchajcie jeszcze raz i utrwalcie piosenkę „Znaki Wielkanocy”

4. „Jajko mądrzejsze od kury” – doświadczenia

Potrzebne będą:

•  1 surowe jajko, woda, sól, jajko z octu, latarka, 3 szklane butelki, zapałki, szklanki

– „Jajko w occie” – wypowiedzi na temat wyglądu i cech jajka z octu i zwykłego, prześwietlanie obu jajek latarką

– „Jajko w butelce” – obserwacja

Na szyjkach 3 szklanych butelek z otworem nieco mniejszym od najszerszego obwodu jajka stawiamy surowe jajko w twardej skorupce, jajko z octu i jajko ugotowane na twardo i obrane. Zadajemy pytanie: Co się stanie, gdy do butelki wrzucimy zapalone zapałki? Dziecko stawiają tezy. Rodzic wrzuca do kolejnych butelek zapalone zapałki, a na szyjce stawia jajko – na jednej surowe, na drugiej to z octu. Dziecko obserwuje doswiadczenie. W butelce w wyniku spalania tlenu wytworzyło się podciśnienie, które wciąga jajko z octu. Uwaga! Surowe jajko może się rozbić.

– „Uczymy jajko pływać”

Potrzebne będą jajka o różnym stopniu świeżości. Dziecko ma szklankę napełnioną wodą do 3/4 wysokości. Wkłada do niej jajko i sprawdza, jak ono zachowuje się w wodzie. Jajko świeże zatonie – nie ma w nim powietrza; jajko nieświeże będzie się unosiło tuż pod powierzchnią – w środku ma dużo powietrza. 

5. Rozważania o jajku i kurze, czyli o tym, co było pierwsze – jajko czy kura? Obejrzyjcie poniższy filmik

Bohaterem wiersza jest jajko, które chciało być mądrzejsze od kury. Na nic się zdały prośby i uwagi mamy. Jajko robiło to, co chciało.

Pytania do analizy wiersza. – Czym skończyła się przygoda przekornego jajka? – Co było na świecie pierwsze: jajko czy kura? – Dlaczego należy słuchać rodziców?

6.  Zabawa przy piosence wielkanocnej „Zając długie uszy ma”

7.  Pora teraz na ćwiczenia gimnastyczne

W wolnej chwili zachęcam do posłuchania i przypomnienia sobie waszej ulubionej piosenki o przyjacielu:

 https://www.youtube.com/watch?v=mGsicfW_yG8&ab_channel=%C5%9Apiewanki.tv-Piosenkidladzieci

Tekst piosenki:

Latem lubimy oglądać słońce,

po deszczu tęczę łapać na łące,

lubimy latem też w piłkę grać

a na biwaku w namiocie spać.

Zimą lubimy lepić bałwana,

jeździć na sankach nawet do rana,

lubimy książki, w warcaby grać

albo z latawcem i wiatrem gnać!

Ref: Nie muszę nic robić sam

Przecież przyjaciela mam

Jest fajnie mówię wam

Bo przyjaciela mam / x2

Mam mamę, tatę, siostrę i pieska

i przyjaciela, on blisko mieszka

gdy jest mi smutno pociesza mnie,

a gdy wesoło – bawimy się.

Dziś popłyniemy pirackim statkiem,

jutro znajdziemy Puchatka chatkę,

indiański namiot na nas czeka,

rycerz na koniu jedzie z daleka!

Ref: Nie muszę nic robić sam…itd.

Śmieje się do nas świat

Taki wielki, piękny świat

a gdy jest nas dwóch,

to cały świat jest nasz.

Ref: Nie muszę nic robić sam…itd.

 

Kochane dzieci, z pewnością nie możecie się już doczekać Świąt i całej atmosfery, która im towarzyszy. Pewnie oczekujecie tez wizyty „świątecznego króliczka”. Wasi Rodzice rozpoczęli już przygotowania do tych dni. Okna zrobiły się lśniące, garderoba też została odświeżona, w kuchni powoli czuć wielkanocne zapachy. A jak wyglądają Wasze pokoje? Czy żadna zabawka nie leży na podłodze? Czy wszystkie kredki, ołówki i długopisy są schowane do szuflad i pudełeczek? Jeżeli jeszcze nie, to zachęcam Was do pomocy Rodzicom. Aby sprzątnie było dla Was przyjemnością proponuję robić to z piosenką „na ustach”. Jest ona Wam dobrze znana:

Dostosowanie potrzeb edukacyjnych

  1. Podczas zabawy muzyczno – ruchowej dziecko może wykorzystać instrumenty muzyczne (bębenek, cymbałki) i w rytm muzyki oraz instrukcji słownej poznawać i różnicować dźwięki (wysokie i niskie) z podpowiedzią rodzica.
  2. Drugi dzień powtarzamy wiersz „Kwiecień ciepły, kwiecień zimny” pamiętając o wolnym tempie czytania/powtarzania i wyraźnie dzieląc słowa na sylaby z klaśnięciem w dłonie. Stosujmy nadal kilkakrotne powtórzenia.
  3. Dziś też porcja porannej gimnastyki dostosowanej do indywidualnych możliwości dziecka i w asekuracji rodzica oraz powtórka zabawy „Zając długie uszy ma”, z pokazywaniem gestów i odwzorowywaniem układów choreograficznych.
  4. Każde dziecko lubi zabawę w doświadczenia – a ta dzisiejsza dotyczy doświadczenia „Jajko mądrzejsze od kury” – pomagajmy dziecku pofantazjować, spróbować wymyślać odpowiedzi i stawiać tezy, budować wypowiedzi w formie zdań, powtarzać czynność w celu lepszej obserwacji doświadczenia, zadawać pytania pomocnicze.
  5. Podczas oglądania filmu „Rozważania o kurze i jajku” można zadbać o nieprzeciążanie nadmiarem innych bodźców zmysłowych zakłócających projekcję filmu. Po filmie w dyskusji stosujemy zadawanie pytań pomocniczych, sprawdzamy rozumienie treści i uważność dziecka oraz wyciąganie wniosków końcowych.
  6. Nagradzajmy brawami i naszą radością każdy sukces dziecka. Pomagajmy w jego pokonywaniu trudności – doradzajmy, dopingujmy, naprowadzajmy, ale nie wyręczajmy.

 

Dziękuję Wam kochane dzieci i waszym Rodzicom za współpracę oraz wytrwałość w wykonywaniu proponowanych zadań. Życzę Wam mile spędzonych najbliższych dni

Zdrowych i pogodnych Świąt Wielkanocnych

życzą

panie pracujące w grupie

 

 

RELIGIA 

 
Dzień przed swoją męka Jezus poleciał uczniom, aby przygotowali uroczystą kolację. Mówimy, że to była wieczerza. Ostatnia, ponieważ to ostatni posiłek Pana Jezusa na ziemi. W czasie tej wieczerzy Jezus wziął chleb i powiedział uczniom, że to jego ciało. Potem wziął kielich z winem i powiedział, że to jego krew. Dziś słyszymy te słowa w kościele z ust kapłana. 
Jezus pozostał z nami pod postacią chleba i wina. Został z nami, bo nas kocha. 
Chce mieszkać w naszym sercu. Za kilka lat Wy też będziecie mogli zapraszać Go do swojego serca. 
Proszę wykonać zadania z kart pracy str 78-79.
Pozdrawiam świątecznie. Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania. 

 

 

 

Kreatywna zabawa nowymi klockami

 

 

Poznajemy literkę "ł"

 

 

Realizacja Modułu 4 - "Empatia" z Międzynarodowego projektu edukacyjnego "Emocja"

 

 

Kartka Wielkanocna

 

 

Praca rolnika - dojenie krowy

 

 

Kącik Dobrego Startu - poznajemy literkę "J"

 

 

Powitanie wiosny

 

Wreszcie nadszedł długo wyczekiwany pierwszy dzień kalendarzowej wiosny.  

„Motylki” udały się na wiosenny spacer, aby poszukać oznak wiosny w przyrodzie. Wyruszyły barwnym korowodem, trzymając w rękach własnoręcznie wykonane miotełki oraz kolorowe kwiaty.  Starszaki radośnie maszerowały w wiosennym pochodzie, na czele którego widniała „Pani Wiosna”. W ten sposób chciały wyrazić swoją radość z nadejścia tej pory roku. Aby tradycji stało się zadość, dzieci najpierw odstraszyły zimę przeganiając ją miotełkami a potem przywołały wiosnę śpiewając o niej piosenki.

  „Motylki” powróciły do przedszkola z nadzieją, że upragniona wiosna na dobre pozostanie z nami i zazieleni łąki, drzewa, trawy.

 

Poznajemy kolejną literkę, tym razem jest to "C"

 

 

"Motylki" obserwują posadzone przez siebie roślinki w kąciku ogrodniczym

 

 

Wynalazki - telefon

 

Przy okazji tematyki związanej z wynalazkami „Motylki” poznały historie powstania różnych urządzeń codziennego użytku np. telefonu. Wspólnie skonstruowaliśmy najprostszy telefon świata – z plastikowych kubków i sznurka. Dzieci miały możliwość sprawdzenia jak działa

Do utrwalenia pojęć matematycznych posłużyły zabawy: 

  • „Linia telefoniczna”- porządkowanie liczb
  • „Zabawa w chowanego” – uzupełnianie liczb na osi
  • „Zastrzeżony numer” – odliczanie wskazanej liczby elementów
  • „Odbierz telefon” – przeliczanie dźwięków

 

 

Wiosenny Kącik Odkrywców

 

Starszaki założyły kącik ogrodniczy, w którym mogą obserwować etapy rozwoju roślin. Posiały nasiona pietruszki, rzeżuchy, posadziły cebulkę na szczypiorek oraz cebulki wiosennych kwiatów.  

Dzieci każdego dnia dbają o hodowlę, pamiętają o podlewaniu roślin i z wielkim zaangażowaniem obserwują ich wzrost. Cieszą się każdą dostrzeżona zmianą. Nie mogą się doczekać, kiedy rzeżucha i szczypiorek już urosną na tyle, aby je zjeść na śniadanie. Dzięki takim zajęciom dzieci poszerzają swoją wiedzę na temat poznania etapów rozwoju roślin oraz czynników wpływających na rozwój rośliny

     Czekając z utęsknieniem na wiosnę, aby mieć jej przedsmak w naszym przedszkolu zasadziliśmy również wiosenne kwiaty: żonkile, hiacynty, bratki i stokrotki.

Kącik przyrody jest dla dzieci doskonałym miejscem do prowadzenia częstych badań, eksperymentów i obserwacji

 

Kącik Dobrego Startu - poznajemy literkę "w"

 

 

Dzień Kobiet u "Motylków"

 

Dzień Kobiet to wyjątkowy dzień, ważny dla wszystkich kobiet, zarówno tych dużych, jak i małych. 8 marca odbyła się uroczystość z tej okazji. Radosna atmosfera panowała już od samego rana. W tym szczególnym dniu wszystkie kobietki otrzymały serdeczne życzenia i upominki.

Chłopcy złożyli życzenia swoim koleżankom oraz wręczyli im słodkie niespodzianki. Ze szczególnym zaangażowaniem starali się, aby ten dzień uczynić wyjątkowo miłym zachowaniem. Jako mali dżentelmeni wyręczali dziewczynki w codziennych obowiązkach między innymi w porządkowaniu sali po zabawie.

Święto Kobiet, które corocznie obchodzimy w naszym przedszkolu, to doskonały sposób do kształtowania u dzieci nawyku obdarowywania upominkami swoich najbliższych.

Żeby uświetnić ten dzień chłopcy podarowali paniom pracującym w naszym przedszkolu małe, własnoręcznie wykonane upominki.

„Motylki” pamiętały również o swoich mamach, dla których wykonały prezenty – laurki

 Wszystkie kobietki, te małe i duże dziękują chłopcom za piękne życzenia.

 

Praca plastyczna "Rakieta w kosmosie"

 

 

Teatrzyk interaktywny pt. "Alicja w krainie czarów"

 

 

Bal Karnawałowy

 

Karnawał to czas radosnych zabaw i balów. Zgodnie z tą tradycją w czwartek 11 lutego w naszej grupie odbył się kolejny bal karnawałowy, na który dzieci od dawna z radością czekały. Na czas zabawy, dziewczynki zamieniły się w księżniczki, damy dworu, wróżki, motylki, a chłopcy w królewiczów, rycerzy, strażaków, supermenów i wiele innych postaci bajkowego świata …  nie sposób zliczyć i wymienić tych wszystkich  postaci. Rozpoznać dzieci było bardzo trudno.  Wesołą zabawę, w rytmie utworów instrumentalnych i wokalnych uatrakcyjniały  liczne zabawy i konkursy. „Motylki” w pięknych i pomysłowych strojach z ogromnym przejęciem poruszały się po sali balowej. Dzieci były tak szczęśliwe i radosne, że jeszcze długo po zakończonej zabawie z ekscytacją opowiadały Wszystkim o swoich wrażeniach. 

Radosny, szeroki uśmiech na buźkach naszych pociech to najlepsze podsumowanie wspólnej zabawy. Pozostały wspomnienia, które będą nam towarzyszyć do kolejnego balu karnawałowego. 

Szkoda, że następny bal dopiero za rok…

            Dziękujemy dzieciom i Rodzicom za zaangażowanie w przygotowanie pięknych balowych strojów.

 

 

Zimowe szaleństwo "Motylków"

 

 

Dzień Babci i Dziadka

 

W zimowy styczeń wpisane są szczególne dni, które wzbudzają ogromne, radosne emocje. To oczywiście święto Babci i Dziadka.

Dziadkowie to wielki skarb dla wnuków, oni czynią ich dzieciństwo bardziej pełnym, udanym i szczęśliwym. Babcia i dziadek mają zawsze dla nich czas, umieją pocieszyć, są cierpliwi, zawsze rozumieją ich dziecięce rozterki, ale przede wszystkim bezgranicznie je kochają. Wnuczęta są dla nich radością życia.

Dlatego, w podzięce za ich wielkie serce, w dniu 29 stycznia w grupie „Motylki”, jak co roku zorganizowana została uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka. Dzieci przygotowały specjalny program artystyczny, recytowały wiersze, śpiewały piosenki i tańczyły. Mali artyści z dużym przejęciem i zaangażowaniem odtwarzali swoje role. W ten sposób mogli podziękować za trud włożony w ich wychowanie. 

 „Motylki” samodzielnie przygotowały również swoim ukochanym Babciom i Dziadkom upominki  z pięknymi życzeniami. 

Kochanym Babciom i drogim Dziadkom jeszcze raz życzymy samych pięknych chwil w życiu i tego, aby zawsze byli dumni ze swych wnuków.

 

 

Konkurs plastyczno - literacki "Mamo, Tato jedź bezpiecznie"

 

Miło nam poinformować, że Ola Z. z naszej grupy zajęła I miejsce w konkursie literacko – plastycznym „Mamo, Tato jedź bezpiecznie”, w kategorii plastyka

Pierwsze oznaki zimy - zabawy ze szronem

 

 

Zabawa dydaktyczna "Ile?".Wprowadzenie znaku matematycznego "="

 

 

Projekt "Emocja" - moduł II "Wyobraźnia"

 

W dniach 18 i 19 listopada w grupie „Motylki” realizowany był II moduł projektu „Emocje”  – „Wyobraźnia”, którego celem było pobudzenie wyobraźni twórczej i kreatywności dzieci

W ramach tego projektu dzieci:

  • wykonywały kreatywne prace plastyczne („Wyobraźni moc”, „Książeczka z wyobraźnią”, „Mój balonik wyobraźni”)
  • poddały się relaksacji z wyobraźnią – na plecach kolegów wykonywały masażyk „Świat wyobraźni” oraz układały „kamyczkowe obrazki” słuchając muzyki relaksacyjnej 
  • śpiewały piosenkę „Wyobraźni moc”
  • słuchały i oglądały bajki o wyobraźni

 

 

"Motylki" poznają kolejną literkę - "U"

 

Dzieci dokonywały analizy i syntezy słuchowej wyrazów zawierających głoskę „u”, odczytywały wyrazy , ćwiczyły pamieć wzrokową , doskonaliły umiejętność czytania tekstu ze zrozumieniem

Poznajemy literkę "e"

 

 

 

Akademia z okazji Święta Odzyskania Niepodległości
Konkurs plastyczno - literacki "Mamo, tato jedź bezpiecznie"

 

„Motylki” wzięły udział w konkursie plastyczno – literackim organizowanym przez Miejskie Przedszkole Nr 15 w Siedlcach „Mamo, tato jedź bezpiecznie”

 

Poznajemy nasz kraj oraz jego sławne osobowości

 

„Motylki” znają kontury naszego państwa, charakterystyczne regiony (potrafią odszukać je na mapie). Wiedzą, gdzie leży stolica Polski oraz ich miasto rodzinne. Potrafią zaśpiewać hymn narodowy z przyjęciem odpowiedniej postawy. Poznały nazwy dawnych stolic Polski, pamiętają, jak nazywa się obecna stolica kraju. Znają kilka nazwisk sławnych Polaków, wiedzą, czym się zajmowali lub zajmują (Chopin, Matejko, Lewandowski, Kopernik, Piłsudski)

 

 

 

Naśladujemy Roberta Lewandowskiego – aby spełnić swoje marzenia trzeba wytrwale dążyć do celu i duuużo i wytrwale ćwiczyć, w myśl zasady „trening czyni mistrza”

 

 

 

"Prezent" dla Ojczyzny

 

Przy okazji tematyki „Mój dom – Polska”, „Motylki” poznały legendę o powstaniu państwa polskiego, poznały symbole narodowe: godło, flagę i hymn. Zapoznały się z pojęciem „patriota” oraz mogły wykonać „prezent” dla Polski – przynieść lub zrobić coś, co kojarzy mu się z Ojczyzną. Oto kilka pomysłów:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Choć za oknem jesień i coraz chłodniej, "Motylki" nadal świetnie bawią się na placu zabaw. Jak widać humory dopisują a pomysłów na zabawy nie brakuje

 

 

 

"Motylki" poznały kolejną literę. Tym razem była to głoska "D", której prezentacja odbyła się poprzez ćwiczenia ruchowo - słuchowo - wzrokowe oraz zabawy przy piosence "Dariusz". Dzieci dokonywały również analizy i syntezy słuchowej wyrazów zaczynających się poznaną głoską, próbowały czytać sylaby i wyrazy oraz ćwiczyły pamięć wzrokową

 

 

 

Doskonalimy umiejętność wycinania

 

Udział w akcji "Szkoła Pamięta"

 

Grupa „Motylki” wzięła udział w akcji „Szkoła Pamięta” zorganizowanej przez  Ministerstwo Edukacji Narodowej. Aby nawiązać do do polskiej tradycji świąt zadusznych, dzieci przygotowały pracę plastyczną „Chryzantemy złociste”, którą wykonały przy użyciu farb i patyczków do uszu

 

 

 

Praca plastyczna "Leśna polana"w wersji 3D

 

Klamerkowe zabawy z wyrazami dwusylabowymi

 

Dzień Kropki

W grupie „Motylki” realizowany jest Międzynarodowy Projekt Edukacyjny „Emocja” wspierający rozwój społeczny i emocjonalny

W ramach tego projektu 16 września „Motylki”  obchodziły Dzień Kropki (moduł I „Kreatywność”)

Tego dnia wszyscy byliśmy ubrani w „kropkowe” ubrania. Dzieci zapoznały się z historią „Dnia Kropki”, obejrzały film o historii Kropki pt. „The Dot – Kropka”, poznały znaczenie słowa „kreatywność”.Zaprojektowały i wykonały własną kropkę oraz stworzyły wspólnie portret głównej bohaterki opowiadania – Vashiti. Kropki opanowały też przedszkolne podwórko – rysowanie kredą po chodniku sprawiło dzieciom ogromną radość oraz pobudziło wyobraźnię

  

 

 

Poznajemy literki

„Motylki” poznają kolejne literki Metodą Dobrego Startu

Główne założenie Metody Dobrego Startu to wspomaganie rozwoju psychoruchowego dziecka przez zabawę i naukę wzorów, liter i znaków matematycznych. Zabawa jest zorganizowana w konkretny sposób, a nauka jest aktywna i wielozmysłowa. 

Metoda Dobrego Startu została opracowana przez polską psychiatrę – prof. Martę Bogdanowicz, która zainspirowała się francuską metodą wspierania rozwoju dzieci Bon Départ. Przez lata pracy z dziećmi z różnych środowisk, profesor Bogdanowicz wypracowała model aktywnego podejścia do pracy z dziećmi. Składa się on z 3 kluczowych elementów:

  • motorycznego, czyli ćwiczeń ruchowych (usprawnianie), 
  • słuchowego, czyli ćwiczeń ruchowo-słuchowych (ruch dominującej ręki do rytmu piosenek, wierszyków; wykorzystywane są baloniki, szarfy, bębenki) 
  • wzrokowego, czyli ćwiczeń ruchowo-słuchowo-wzrokowych (rysowanie figur, znaków, wzorów itp. do rytmu piosenki),

Wykorzystanie tych 3 elementów w pracy z dziećmi rozwija u nich te funkcje, które później biorą udział w uczeniu się pisania i czytania. Pomagają też dziecku rozpoznawać lewą i prawą stronę ciała oraz budują świadomość ciała w przestrzeni. W tej metodzie wzbudza się też wrażliwość na słowa, ćwiczy analizę sylabową (bardzo przydatna w nauce czytania).

 To metoda pracy z dziećmi, która wspomaga rozwój psychomotoryczny każdego dziecka. Jej zaletą jest połączenie funkcji poznawczych i ruchowych, przez co nauka przychodzi dzieciom bardziej naturalnie.  

Uczymy się czytać

 

Jesienne inspiracje "Motylków"

 

Jesienna pogoda za oknem oraz bogactwo jej „skarbów”, które co dzień przynosimy z przedszkolnego placu zabaw były inspiracją do wykonania pracy plastycznej „Jesienne liście”

Uczymy się kodowania

 

Miejskie Przedszkole Nr 21
z oddziałami integracyjnymi
ul. Żwirowa 20, 08-110 Siedlce,
woj. mazowieckie

e-mail: przedszkole21@wp.pl
Sekretariat: 25 794 34 22
Dyrektor: 25 794 34 21